تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 437

مساهمون:

ص٤٣٧
كسى كه به آن مقام رسيده‌اى كه خدا به تو مىگويد : ما تو را پسنديده‌ايم و تو ما را . تو اكنون در گروه بندگان خاص من وارد شو . حال ، حسين مىخواهد به گروه كدام بندگان وارد شود ؟ معلوم است ، در گروه افراد مثل پيامبر و على و فاطمه ؛ والّا در گروه بندگان بود و با يك گروه از بندگان در حال جنگ بود . اما بندگان من ، آنهايى كه ديگر بندهء هيچ چيزى نيستند . وَ ادْخُلى جَنَّتى . در اين آيه مىفرمايد : راضِيَةً مَرْضِيَّةً . اين سخن خداست در اين آيه ؛ آخرين سخن اباعبداللَّه كه از وجود مقدسش شنيدند عين همين سخن است . مقارن با آخرين مقاومتش ، مقارن با آن لحظه‌اى كه ديگر مقاومتش پايان پذيرفته بود ، يعنى لحظهء سقوط از مركب ، مقارن با اينكه از مركب به روى زمين مىافتد اين آهنگ از زبان مباركش شنيده مىشود كه فرمود : رِضىً بِقَضائِكَ وَ تَسْليماً لِامْرِكَ لامَعْبودَ سِواكَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ .