وارث اين بهشت هستيد .
تعبير « ارث » در قرآن
در قرآن اين تعبير در چند جا هست ؛ از جمله در سورهء مباركهء « قَدْ افْلَحَ الْمُؤْمِنون » تعبير « ارث » به كار برده شده ؛ مىگويد مؤمنين وارث فردوساند ، وارث بهشت هستند . در آن سوره مىخوانيم : « قَدْ افْلَحَ الْمُؤْمِنونَ . الَّذينَ هُمْ فى صَلاتِهِمْ خاشِعونَ .
وَ الَّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضونَ . وَ الَّذينَ هُمْ لِلزَّكوةِ فاعِلونَ . وَ الَّذينَ هُمْ لِفُروجِهِمْ حافِظونَ الّا عَلى ازْواجِهِمْ اوْ ما مَلَكَتْ ايْمانُهُمْ فَانَّهُمْ غَيْرُ مَلومينَ . فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَاولئِكَ هُمُ الْعادونَ . وَ الَّذينَ هُمْ لِاماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعونَ . وَ الَّذينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظونَ » بعد مىفرمايد : « اولئِكَ هُمُ الْوارِثونَ . الَّذينَ يَرِثونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فيها خالِدونَ » « 1 » اينها هستند كه وارث بهشت هستند .
اينجا مىفرمايد اين بهشتى است كه وارثش شما هستيد . مفسرين در اينجا بحث كردهاند كه يعنى چه شما وارث هستيد ؟ ارث را در جايى مىگويند كه يك چيزى مال كس ديگر باشد ، او برود و آنچه كه مال او هست به ديگرى منتقل بشود .
بعضى گفتهاند كه اين از آن نظر است كه هر كسى خانهاى در بهشت دارد ، يعنى براى هركسى جا در بهشت معين شده ، ولى آنهايى كه به موجب اعمال بد خودشان محروم مىمانند و جهنمى مىشوند از خانهء اصلى خودشان جدا مىشوند ، آنچه كه به آنها داده نشده به اينها داده مىشود و اينها وارث آنها مىشوند . اين خيلى به نظر بعيد مىآيد ، چون اصلًا تمام بهشت را مىگويد شما وارث اين بهشت هستيد . بعضى گفتهاند كه اصلًا « اورِثَ » مفهوم ارث ندارد ، اعطاء است ؛ يعنى اين بهشتى است كه به شما اعطا شده . اين هم بعيد به نظر مىرسد كه با كلمهء « ارث » بيان شده باشد . علتش يك چيز ديگر است ، چون ما اين تعبير را دربارهء خود خدا داريم : « انّا نَحْنُ نَرِثُ الْارْضَ وَ مَنْ عَلَيْها » « 2 » . اين نكتهاى است ، درست توجه كنيد . مالك اصلى همه چيز در حاقّ واقع ، در دنيا و آخرت خداست ( در اين حرفى نيست ) يعنى هيچ وقت خدا چيزى را از مِلك خودش خارج نكرده اگر به ديگرى داده ، و اين تعبير از
هامش
( 1 ) . مؤمنون / 1 - 11 .
( 2 ) . مريم / 40 .