تفسير سورهء توبه ( 3 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
« 1 »
.
آيات منافقين است . مىفرمايد بعضى از اين منافقين پيغمبر اكرم را آزار مىدهند به اين نحو كه مىآيند پيغمبر را عيبجويى مىكنند به اين شكل كه مىگويند اين خيلى حرفشنو است : وَ يَقولونَ هُوَ اذُنٌ يعنى او گوش است . اذُن اصلًا به معنى گوش است .
وقتى كه در مقام مبالغه دربارهء كسى مىخواهند بگويند كه او زياد حرفها را گوش مىكند ، مىگويند كه او گوش است . در زبان فارسى هم ما مىگوييم : فلان كس در فلان مورد سراپا گوش شده بود . وقتى مىخواهيم بگوييم كه غير از استماع و شنيدن چيز ديگرى در كارش نيست مىگوييم سراپا گوش شده است . اينها دربارهء پيغمبر اكرم اين تعبير را كردند كه پيغمبر سراپا گوش است . مىخواستند نسبت به پيغمبر
هامش
( 1 ) . توبه / 61 .