كافران خيال نكنند كه اگر ما آنها را « مَلى » و صاحب همه چيز قرار داديم اين برايشان خير است نه ، چون كافرند وقتى كه ديدند [ اسباب و وسائل فراهم شد ، در راه گمراهى به كار مىبرند و گمراهتر مىشوند . ]
قرآن نمىخواهد بگويد كه براى هر كسى كه مال و ثروت آمد اين جور است .
براى آدم كافر ، براى آدمى كه نمىتواند از اين وسائل در راه حق و در راه سعادت واقعى بهرهبردارى كند ، براى او و بال است . آن يگانه سرمايهاى كه با آن سرمايه تو بايد از همه چيز در راه سعادتت استفاده كنى ندارى . اساس اين است كه تو بايد ايمان داشته باشى كه اگر ايمان داشته باشى از سلامتت براى سعادتت استفاده مىكنى ، از عمر و وقتت براى سعادتت استفاده مىكنى ، از مال و ثروتت براى سعادتت استفاده مىكنى ، از فرزندانت براى سعادتت استفاده مىكنى ، از علمت براى سعادتت استفاده مىكنى . اما وقتى كه آن سرمايهاى را كه با آن مىشود از اسباب و وسائل استفاده كرد ندارى هرچه بيشتر داشته باشى بدبختترى .
اين است كه مىگويند اگر كسى يك وقت ديد كه هيچ وقت ضرر به او وارد نمىشود دربارهء خودش شك كند كه نكند من از نظر لطف الهى آنقدر ساقط شدهام كه خداوند براى من مصائب به وجود نمىآورد ؛ چون مصائب اغلب اسباب تنبّه انسان است .
معروف است كه پيغمبر اكرم به خانهء كسى رفتند . يك تخممرغى روى طاقچهاى گذاشته شده بود . اين تخممرغ از آن طاقچه افتاد روى زمين سخت و نشكست . پيغمبر اكرم تعجب كردند . او گفت : يا رسولَ اللَّه در خانهء ما تعجب ندارد .
اصلًا خيلى از اين بلايايى كه براى ديگران رخ مىدهد براى ما رخ نمىدهد . پيغمبر اكرم وحشت كرد ، فرمود معلوم مىشود تو اصلًا مورد عنايت الهى نيستى .
انسان بايد انسان باشد تا از وسائل زندگى خوب استفاده كند . اين است كه مىگويند در دنياى امروز اسباب و وسائل خوب پيش رفته اما انسانها همان جا ماندهاند بلكه كمى عقب رفتهاند و در نتيجه با اينكه اين همه تمدن پيش رفته است سعادت بشر فرقى نكرده اگر نگوييم بشر از نظر سعادت و خوشبختى بدبختتر شده ، چرا ؟ براى اينكه تمدن معنايش اسباب و وسائل زندگى است ، آن مايهء اصلى انسانها هستند ، انسان بايد از اسباب و وسائلْ خوب استفاده كند . وقتى كه انسان انسان نباشد از اسباب و وسائل هم بد استفاده مىكند ، همان اسباب و وسائل اسباب
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 369
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٣٦٩