مسلمين را رعايت نكرد . جملهاى گفت ، اشارهاى كرد كه آن جمله و آن اشاره به نفع يهوديان بود و به ضرر مسلمين . آمد بيرون و احساس كرد كه خيانت كرده است . حالا هيچ كس هم خبر ندارد . قدم كه برمىداشت و به طرف مدينه مىآمد ، اين آتش در دلش شعله ورتر مىشد . به خانه آمد ولى نه براى ديدن زن و بچه ، بلكه يك ريسمان با خودش برداشت و به مسجد پيغمبر رفت . خودش را با ريسمان ، محكم به يك ستون بست و گفت : خدايا ! تا توبهء من قبول نشود ، من خودم را از اين ستون باز نخواهم كرد . فقط براى خواندن نماز يا قضاى حاجت ، دخترش مىآمد و ريسمان را باز مىكرد . مقدار مختصرى هم غذا مىخورد . مشغول التماس و تضرّع بود : خدايا ! غلط كردم ، گناه كردم ، خدايا به اسلام و مسلمين خيانت كردم ، خدايا به پيغمبر تو خيانت كردم ، خدايا تا توبهء من قبول نشود من خودم را از اين ستون باز نخواهم كرد تا بميرم . گفتند : يا رسول اللَّه ! ابولبابه چنين كرده است . فرمود : اگر پيش من مىآمد و اقرار مىكرد ، من در نزد خدا برايش استغفار مىكردم ولى او مستقيم رفت پيش خدا و خدا خودش به او رسيدگى مىكند . من نمىدانم دو شبانه روز طول كشيد يا بيشتر ؛ پيغمبر اكرم در خانهءامّ سلمه بود كه به آن حضرت وحى شد كه توبهء اين مرد قبول است . پيامبر فرمود : امّ سلمه ! توبهء ابولبابه قبول شد . امّ سلمه گفت : يا رسول اللَّه ! اجازه مىدهيد كه من اين بشارت را به او بدهم ؟ فرمود : مانعى ندارد . اتاقهاى خانهء پيغمبر هركدام دريچهاى به سوى مسجد داشت و آنها را دور تا دور مسجد ساخته بودند .
امّ سلمه سرش را از دريچه بيرون آورد و گفت : ابولبابه بشارتت بدهم كه خدا توبهء تو را قبول كرد . اين حرف مثل توپ در مدينه صدا كرد كه خدا توبهء ابولبابه را قبول كرد .
مسلمين ريختند كه ريسمان را از او باز كنند . گفت : نه ، كسى باز نكند . من دلم مىخواهد كه پيغمبر اكرم با دست مبارك خودشان مرا باز كنند . گفتند : يا رسول اللَّه ! ابولبابه خواهشش اين است كه شما بياييد با دست مبارك خودتان او را باز كنيد .
پيامبر آمد و باز كرد . ( توبهء حقيقى يعنى اين . ) فرمود : ابولبابه ! توبهء تو قبول شد .
آنچنان پاك شدى كه مصداق
ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين
« 1 » شدى . الآن تو حالت آن بچهاى را دارى كه از مادر متولد مىشود . ديگر لكّهاى از گناه در وجود تو وجود ندارد . ( كسانى كه به مدينه مشرّف شدهاند مىدانند كه در روى يكى از
هامش
( 1 ) بقره / 222 .