خاربن در قوّت و برخاستن * خاركن در سستى و در كاستن
مثلى مىآورد ، مىگويد شخصى خارى را در سر راه مردم كاشته بود . اين خار بزرگ شد . گفتند : آقا بيا اين خار را بكَن . گفت : دير نمىشود ، بوتهء خارى است كنده مىشود . دوباره گفتند . باز گفت : دير نمىشود ، حالا مىكَنيم ، يك سال ديگر مىكَنيم ! سال بعد بوتهء خار بزرگتر شد ولى خاركن چطور ؟ پيرتر شده . گفتند : بيا بكن . گفت : دير نمىشود ، بعد مىكَنيم . سال به سال بوتهء خار بيشتر رشد مىكرد ، بيشتر ريشه مىدوانيد ، تنهاش كلفتتر ، خارهايش تيزتر و خطرش بيشتر مىشد اما خاركن پيرتر و از نيرويش كاسته مىشد :
خاربن در قوّت و برخاستن * خاركن در سستى و در كاستن
مىخواهد بگويد اين ملكات رذيله ، اخلاق فاسد ، روزبه روز در وجود تو مثل آن بوتهء خار بيشتر رشد مىكند ، بيشتر ريشه مىدواند ، تنهاش كلفتتر ، خارهايش تيزتر و خطرش بزرگتر مىشود ، ولى تو خودت روزبه روز پيرتر مىشوى و از نيرويت ، از آن نيروهاى مقدس تو كاسته مىشود . وقتى كه جوان هستى ، مثل يك آدم قوى و نيرومندى هستى كه مىخواهد يك نهال را بكَند ؛ به سرعت مىكنى ، ريشهاش را هم مىكنى مىاندازى دور . اما وقتى كه پير شدى ، مثل يك آدم سست قوّهاى هستى كه مىخواهد يك درخت قوى را با دست خودش بكَند ، هرچه زور مىزند درخت از ريشه در نمىآيد .
به خدا قسم يك روزش يك روز است ، يك ساعتش يك ساعت است ، يك شب را اگر به تأخير بيندازيم اشتباه مىكنيم ! نگوييد فردا شب شب بيست و سوم ماه رمضان است ، يكى از ليالى قدر است و براى توبه بهتر است ؛ نه ، همين امشب از فردا شب بهتر است ، همين ساعت از يك ساعت بعد بهتر است ، هر لحظه از لحظهء بعدش بهتر است . عبادت بدون توبه قبول نيست ، اول بايد توبه كرد . گفت : « شستشويى كن و آنگه به خرابات خرام » اول بايد شستشو كرد ، بعد وارد آن محل پاك و پاكيزه شد .
ما تا توبه نكنيم ، چه عبادتى مىكنيم ؟ ! ما توبه نمىكنيم و روزه مىگيريم ! توبه نمىكنيم و نماز مىخوانيم ! توبه نمىكنيم و به حج مىرويم ! توبه نمىكنيم و قرآن مىخوانيم ! توبه نمىكنيم و ذكر مىگوييم ! توبه نمىكنيم و در مجالس ذكر شركت مىكنيم ! به خدا قسم اگر شما يك توبه بكنيد تا پاك بشويد و بعد يك شبانه روز با حالت توبه و پاكى نماز بخوانيد ، همان يك شبانه روز به اندازهء ده سال شما را جلو