5 . آيهء « جِلباب » .
دليل ديگر كه مىتوان به آن تمسك جست آيهء جلباب است كه مىفرمايد : «
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ . . .
» اى پيامبر ! به همسرانت و دخترانت و همسران مؤمنين بگو كه جلبابهاى ( روسريها ) خويش را به خود نزديك سازند . . .
اين استدلال مبنى بر اين است كه جملهء « نزديك سازند روسريهاى خويش را » كنايه باشد از اينكه با روسريها چهرهء خويش را بپوشانند ؛ همچنانكه بسيارى از مفسران مانند زمخشرى در كشّاف و فيض در صافى اينچنين تفسير كردهاند .
ولى ما در يكى از فصلهاى گذشته تحت عنوان « حريم عفاف » ثابت كرديم اين تفسير هيچ مبنايى ندارد ؛ نظر برخى مفسرين ديگر مانند تفسير الميزان را تأييد كرديم .
تا آنجا كه من الآن به خاطر دارم هيچ فقيهى به اين آيه به عنوان يكى از ادلّهء وجوب سَتر استناد نجسته است .