تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 533

مساهمون:

ص٥٣٣
ببين ، زيرا چشم انصار معمولًا عيبى دارد . ب . عَنِ الْمُغيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ انَّهُ خَطَبَ امْرَأَةً فَقالَ صلى الله عليه و آله : انْظُرْ الَيْها فَانَّهُ احْرى انْ يَدومَ بَيْنَكُما « 1 » . مغيرة بن شعبه از زنى خواستگارى كرد . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مطلع شد ، به دو فرمود : برو ببين ، زيرا اگر ببينى و بعد ازدواج كنى اين كار براى دوام ازدواج شما بهتر است . ج . از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است : لا بَأْسَ انْ يَنْظُرَ الى وَجْهِها وَ مَعاصِمِها اذا ارادَ انْ يَتَزَوَّجَها « 2 » . وقتى شخص بخواهد با زنى ازدواج كند ، باكى نيست كه به چهره و محل دستبندها نگاه كند . مفهوم مخالف اين حديث اين است كه اگر قصد ازدواج در كار نباشد نگاه كردن جايز نيست . جواب اين استدلال همان‌طور كه فقها گفته‌اند اين است كه : اولًا نگاه خواستگار با نگاه غيرخواستگار فرق مىكند . خواستگار به ديدهء خريدارى و براى خريدارى نگاه مىكند و به اصطلاح نظر استقلالى دارد و معمولًا خالى از تلذذ نيست . لهذا فقها مىگويند نگاه خواستگار با علم بدين كه تلذذ حاصل مىشود مانعى ندارد . البته هدف او بايد تحقيق باشد نه تلذذ . ولى غيرخواستگار اگر به منظور تلذذ نخواهد نگاه كند نظرش آلى خواهد بود نه استقلالى . ما فرق بين اين دو نوع نظر را در تفسير آيهء 31 سورهء نور بيان كرديم و خلاصه اين است : كسى كه قصد خواستگارى ندارد نبايد با چشمان خيره و نگاههاى خريدارى زن را ورانداز كند و اين منافات ندارد كه نظر به چهرهء زن به‌طور آلى يعنى به اندازه‌اى كه لازمهء مخاطبه است جايز باشد .
هامش
( 1 ) . جامع ترمذى ، ص 175 ( 2 ) . وافى مجلد 12 ص 58 و وسائل ج 3 / ص 11 و كافى ج 5 / ص 365