بيگانه ممنوع است . و زنان نيز از اينكه مردان را در خارج از كانون خانوادگى كامياب سازند به هر صورت و به هر شكل ممنوع مىباشند .
درست است كه صورت ظاهر مسأله اين است كه زن چه بكند ؟ پوشيده بيرون بيايد يا عريان ؟ يعنى آن كس كه مسأله به نام او عنوان مىشود زن است و احياناً مسأله با لحن دلسوزانهاى طرح مىشود كه آيا بهتر است زن آزاد باشد يا محكوم و اسير و در حجاب ؟ اما روح مسأله و باطن مطلب چيز ديگر است و آن اينكه آيا مرد بايد در بهره كشى جنسى از زن ، جز از جهت زنا ، آزادى مطلق داشته باشد يا نه ؟ يعنى آن كه در اين مسأله ذى نفع است مرد است نه زن ، و لااقل مرد از زن در اين مسأله ذى نفعتر است . به قول ويل دورانت :
« دامنهاى كوتاه براى همهء جهانيان بجز خياطان نعمتى است . » .
پس روح مسأله ، محدوديت كاميابيها به محيط خانوادگى و همسران مشروع ، يا آزاد بودن كاميابيها و كشيده شدن آنها به محيط اجتماع است . اسلام طرفدار فرضيهء اول است .
از نظر اسلام محدوديت كاميابيهاى جنسى به محيط خانوادگى و همسران مشروع ، از جنبهء روانى به بهداشت روانى اجتماع كمك مىكند ، و از جنبهء خانوادگى سبب تحكيم روابط افراد خانواده و برقرارى صميميت كامل بين زوجين مىگردد ، و از جنبهء اجتماعى موجب حفظ و استيفاى نيروى كار و فعاليت اجتماع مىگردد ، و از نظر وضع زن در برابر مرد ، سبب مىگردد كه ارزش زن در برابر مرد بالا رود .
فلسفهء پوشش اسلامى به نظر ما چند چيز است . بعضى از آنها جنبهء روانى دارد و بعضى جنبهء خانه و خانوادگى ، و بعضى ديگر جنبهء اجتماعى ، و بعضى مربوط است به بالابردن احترام زن و جلوگيرى از ابتذال او .
حجاب در اسلام از يك مسألهء كلىتر و اساسى ترى ريشه مىگيرد و آن اين است كه اسلام مىخواهد انواع التذاذهاى جنسى ، چه بصرى و لمسى و چه نوع ديگر ، به محيط خانوادگى و در كادر ازدواج قانونى اختصاص يابد ، اجتماع منحصراً براى كار و فعاليت باشد . بر خلاف سيستم غربى عصر حاضر كه كار و فعاليت را با لذتجوييهاى جنسى به هم مىآميزد اسلام مىخواهد اين دو محيط را كاملًا از يكديگر تفكيك كند .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 433
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٤٣٣