خطرناك بودن غريزهاى كه مرد و زن را به يكديگر پيوند مىدهد وارد شده است .
اسلام تدابيرى براى تعديل و رام كردن اين غريزه انديشيده است و در اين زمينه ، هم براى زنان و هم براى مردان تكليف معين كرده است . يك وظيفهء مشترك كه براى زن و مرد هر دو مقرر فرموده مربوط به نگاه كردن است :
قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ . . .
قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ .
.
خلاصهء اين دستور اين است كه زن و مرد نبايد به يكديگر خيره شوند ، نبايد چشم چرانى كنند ، نبايد نگاههاى مملوّ از شهوت به يكديگر بدوزند ، نبايد به قصد لذت بردن به يكديگر نگاه كنند . يك وظيفه هم خاص زنان مقرر فرموده است و آن اين است كه بدن خود را از مردان بيگانه پوشيده دارند و در اجتماع به جلوهگرى و دلربايى نپردازند ، به هيچ وجه و هيچ صورت و با هيچ شكل و رنگ و بهانهاى كارى نكنند كه موجبات تحريك مردان بيگانه را فراهم كنند .
روح بشر فوق العاده تحريك پذير است . اشتباه است كه گمان كنيم تحريك پذيرى روح بشر محدود به حد خاصى است و از آن پس آرام مىگيرد .
همانطور كه بشر - اعمّ از مرد و زن - در ناحيهء ثروت و مقام از تصاحب ثروت و از تملك جاه و مقام سير نمىشود و اشباع نمىگردد ، در ناحيهء جنسى نيز چنين است .
هيچ مردى از تصاحب زيبارويان و هيچ زنى از متوجه كردن مردان و تصاحب قلب آنان و بالأخره هيچ دلى از هوس سير نمىشود .
و از طرفى تقاضاى نامحدود خواه ناخواه انجام ناشدنى است و هميشه مقرون است به نوعى احساس محروميت . دست نيافتن به آرزوها به نوبهء خود منجر به اختلالات روحى و بيماريهاى روانى مىگردد .
چرا در دنياى غرب اينهمه بيمارى روانى زياد شده است ؟ علتش آزادى اخلاقى جنسى و تحريكات فراوان سكسى است كه به وسيلهء جرايد و مجلات و سينماها و تئاترها و محافل و مجالس رسمى و غيررسمى و حتى خيابانها و كوچهها انجام مىشود .
اما علت اينكه در اسلام دستور پوشش اختصاص به زنان يافته است اين است كه