استثمار زن
بعضيها براى پوشش زن ريشهء اقتصادى قائل شده گفتهاند حريم و پوشش يادگار عهد مالكيت و تسلط مرد است . مردان به خاطر اينكه از وجود زنان بهرهء اقتصادى ببرند و آنها را مانند بردگان استثمار كنند ، آنها را در خانهها نگه مىداشتند ، و براى اينكه فكر زن را قانع كنند كه خودبه خود از خانه بيرون نرود و بيرون رفتن را كار بدى بداند فكر حجاب و خانه نشينى را خلق كردند .
گويندگان اين سخن سعى كردهاند مسائل ديگرى از قبيل نفقه و مهر را نيز براساس مالكيت مرد نسبت به زن توجيه كنند .
در كتاب انتقاد بر قوانين اساسى و مدنى ايران صفحهء 27 مىنويسد :
« هنگامى كه قانون مدنى ايران تدوين شد هنوز از برده فروشى در بعضى از نقاط دنيا اثرى به جا بود و در ايران نيز با اينكه اين كار على الظاهر از ميان رفته بود ولى باز در مغز قانونگذاران آثارى از برده فروشى و آزار به زيردستان وجود داشت . زن را در آن دوره چون « مستأجره » مىپنداشتند . زن حق نداشت با مردان نشست و برخاست كند و در اجتماعات راه يابد و به مقامات دولتى برسد . اگر صداى زن را نامحرم مىشنيد آن زن بر شوى خود حرام مىشد . خلاصه مردان آن دوره زن را