وجود پيدا كرده است ، دليل نمىشود كه تشكيل عائلهء اختصاصى خواستهء طبيعت مرد نيست ، همان طورى كه انتخاب تجرد و پرهيز از زندگى زناشويى از طرف عدهاى از مردان يا زنان صرفاً دليل بر نوعى انحراف است و دليل نمىشود كه بشر طبعاً خواهان زندگى زناشويى نمىباشد . چندشوهرى نه تنها با طبيعت انحصارطلبى و فرزنددوستى مرد ناموافق است ، با طبيعت زن نيز مخالفت دارد . تحقيقات روانشناسى ثابت كرده است كه زن بيش از مرد خواهان تك همسرى است .
تعدد زوجات
شكل ديگر و نوع ديگر چندهمسرى ، چندزنى يا تعدد زوجات است . چندزنى يا تعدد زوجات بر خلاف چندشوهرى و كمونيسم جنسى ، رواج و موفقيت بيشترى داشته است ؛ نه تنها در ميان قبايل وحشى وجود داشته است ، بسيارى از ملل متمدن نيز آن را پذيرفتهاند . گذشته از عرب جاهليت ، در ميان قوم يهود و ملت ايران در زمان ساسانيان و بعضى ملل ديگر اين رسم و قانون وجود داشته است . منتسكيو مىگويد : « در قانون مالايو گرفتن سه زن مجاز بود » . و هم او مىگويد :
« والانتينين ، امپراطور روم ، به علل و جهات مخصوص اجازه داد مردها چندين زن بگيرند ، ولى چون اين قانون با آب و هواى اروپا مناسب نبود از طرف ساير امپراطوران روم مثل « تئودور » و « آكارديوس » و « مونوريوس » لغو گرديد . »
اسلام و تعدد زوجات
اسلام چندزنى را بر خلاف چندشوهرى به كلى نسخ و لغو نكرد ، بلكه آن را تحديد و تقييد كرد ؛ يعنى از طرفى نامحدودى را از ميان برد و براى آن حداكثر قائل شد كه چهارتاست ، و از طرف ديگر براى آن قيود و شرايطى قرار داد و به هركس اجازه نداد كه همسران متعدد انتخاب كند . در آينده در بارهء آن قيود و شرايط و همچنين در بارهء اينكه چرا اسلام چند زنى را به كلى لغو نكرد بحث خواهيم كرد .
عجيب اين است كه در قرون وسطى از جمله تبليغاتى كه به ضد اسلام مىكردند اين بود كه مىگفتند پيغمبر اسلام براى اولين بار رسم تعدد زوجات را در جهان اختراع كرد ! ! و مدعى بودند شالودهء اسلام تعدد زوجات است و علت پيشرفت سريع اسلام در