كمونيسم جنسى . مىگويند در بعضى قبايل چند برادر مشتركاً با چند خواهر ازدواج مىكردهاند يا گروهى از مردان يك طايفه بالاشتراك با گروهى از زنان طايفهء ديگر ازدواج مىكردهاند .
ويل دورانت در جلد اول تاريخ تمدن صفحهء 60 مىگويد :
« در بعضى نقاط ازدواج به صورت دسته جمعى صورت مىپذيرفته به اين معنى كه گروهى از مردان يك طايفه گروهى از زنان طايفهء ديگر را به زنى مىگرفتهاند . در تبت مثلًا عادت بر آن بوده است كه چند برادر چند خواهر را به تعداد خود به همسرى اختيار مىكردهاند به طورى كه هيچ معلوم نبود كدام خواهر زن كدام برادر است و يك نوع كمونيسم در زناشويى وجود داشته و هر مرد با هر زن كه مىخواسته همخوابه مىشده است . سزار به عادت مشابهى در ميان مردم قديم انگلستان اشاره كرده است . از بقاياى اين حوادث عادت همسرى با زن برادر پس از مرگ برادر را بايد شمرد كه در ميان قوم يهود و اقوام ديگر قديم شايع بوده است . »
نظريهء افلاطون
آنچنانكه از كتاب جمهوريت افلاطون برمىآيد و عموم مورخين آن را تأييد مىكنند ، افلاطون در نظريهء « حاكمان فيلسوف و فيلسوفان حاكم » خود براى اين طبقه اشتراك خانوادگى را پيشنهاد مىكند ، و چنان كه مىدانيم برخى از رهبران كمونيسم در قرن 19 نيز اينچنين پيشنهادى نمودند ولى بنا به نقل كتاب فرويد و تحريم زناشويى با محارم در اثر تجارب تلخ و فراوان ، در سال 1938 از طرف برخى از كشورهاى نيرومند كمونيستى قانون تك همسرى يگانه قانون رسمى شناخته شد .
چند شوهرى
شكل ديگر چندهمسرى چند شوهرى است ، يعنى اينكه يك زن در آن واحد بيش از يك شوهر داشته باشد . ويل دورانت مىگويد : « اين كيفيت در قبيلهء تودا و بعضى از قبايل تبت قابل مشاهده است » .
در صحيح بخارى از عايشه نقل مىكند كه :