اصول اجتماعى و برابرى اسلامى
داستان جون مولى ابى ذر ( نفس المهموم ، ص 155 ) : فوقف عليه الحسين عليه السّلام و قال : اللَّهُمَّ بَيِّضْ وَجْهَهُ ، وَ طَيِّبْ ريحَهُ ، وَ احْشُرْهُ مَعَ الْابْرارِ ، وَ عَرِّفْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ و آلِهِ « 1 » .
داستان جوان ترك ( نفس المهموم ، ص 156 ) .
15 . زمينهء تبليغ پس از شهادت شهدا و وقوع فاجعه و خاموش شدن احساسات كينهتوزانه و طمعكارانه و جانشين شدن احساسات رقّتانگيز و پيدايش جنبهء مظلوميت و حق به جانبى طبعاً بيشتر فراهم شد و درحقيقت مرحلهء بهرهبردارى از يك طرف و معرفى حقيقتِ آنچه بوده و دريدن پردههاى تاريكى كه تبليغات دروغين ايجاد كرده بود [ از طرف ديگر ] از بعد از شهادت أبا عبد اللَّه به وسيلهء اهل بيت مكرّمش انجام يافت . امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد : « انَّ الْفِتَنَ اذا اقْبَلَتْ شَبَّهَتْ وَ اذا ادْبَرَتْ نَبَّهَتْ » « 2 » . علت اين است كه در غوغاى فتنه ، انسان در آن غرق است و وقتى كه انسان در داخل جريان باشد نمىتواند درست ببيند ؛ از كنار بهتر مىتوان ديد . اين است كه زمينهء روشن كردن اذهان طبعاً بعد از ختم جريان بهتر فراهم است و لهذا نقش عمدهء تبليغات بر عهدهء اهل بيت و اسيران است .
اينجا ذكر دو مقدمه لازم است :
الف . از نظر منطق روايات و طبق اعتقاد خاص ما به جنبهء ما فوق بشرى ، يعنى جنبهء ارتباط و اتصال امام به عالم ما فوق بشرى ، تمام كارهاى امام حسين حساب شده و از روى پيشبينى بوده ، تصادف و اشتباه در آنها وجود ندارد . لهذا مسألهء همراه آوردن زنان و كودكان با خود در سفرى پرخطر كه در همان وقت عقلايى كه بر محور حفظ جان أبا عبد اللَّه و اهل بيتش قضاوت مىكردند اين كار را جايز نمىشمردند ، و حتى پس از شنيدن خبر قتل مسلم و قطعى و مسلّم شدن سرنوشت ، بازهم لااقل اين كار را نمىكند كه اهل بيت را به مدينه برگرداند [ اين مسأله يك كار حساب شده است . ] .
در روايات هم آمده است كه در عالم رؤيا پيغمبر [ به امام حسين ] فرمود : « انَّ اللَّهَ
هامش
( 1 ) . [ حسين عليه السلام بالاى سر او ايستاد و گفت : خداوندا صورتش را سپيد كن ، و بويش را خوش گردان ، و با نيكوكاران محشورش بدار ، و ميان او و محمد و آل محمد آشنايى برقرار فرما . ]
( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 91 : [ شأن فتنهها اين است كه چون رو آورند حق را مشتبه سازند ، و چون بر طرف شوند بيدارى آورند . ]