الْحَقَّ لا يُعْمَلُ بِهِ وَ انَّ الْباطِلَ لا يُتَناهى عَنْهُ ، لِيَرْغَبِ الْمُؤْمِنُ فى لِقاءِ اللَّهِ مُحِقّاً . . . » ، « ايُّهَا النّاسُ مَنْ رَأى سُلْطاناً جائِراً . . . » . .
در قسمت دوم هم بايد گفت تكاليف شرعى بدون حكمت نيست . منظور اين نبوده كه همدردى و تسليتى باشد براى خاندان پيغمبر ، به قول روضهخوانها زهرا را خوشحال بكنيم . خيال مىكنيم هر اندازه ما گريه كنيم تسلّى خاطر بيشترى براى حضرت رسول و حضرت زهرا هست . چقدر در اين صورت ما حضرت رسول و حضرت زهرا و حضرت امير را - كه هميشه آرزوى شهادت مىكردند و فخر خود مىدانستند - كوچك كردهايم و خيال مىكنيم هنوز هم بعد از هزار و سيصد و بيست سال در حال جزع و فزع مىباشند ! بلكه مقصود اين است كه داستان كربلا به صورت يك مكتب تعليمى و تربيتى هميشه زنده بماند . درحقيقت جواب سؤال اول اگر درست داده شود ، جواب سؤال دوم هم معلوم مىگردد .
در لؤلؤ و مرجان ، صفحهء 3 از كامل الزيارة نقل مىكند كه حضرت صادق عليه السلام به عبد الله بن حمّاد بصرى فرمود :
بَلَغَنى انَّ قَوْماً يأْتونَهُ ( يعنى الْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلامُ ) مِنْ نَواحِى الْكوفَةِ وَ ناساً مِنْ غَيْرِهِمْ وَ نِساءً يَنْدُبْنَهُ وَ ذلِكَ فِى النِّصْفِ مِنْ شَعْبانَ ، فَمِنْ بَيْنِ قارِئٍ يَقْرَأُ وَ قاصٍّ يَقُصُّ وَ نادِبٍ يَنْدُبُ وَ قائِلٍ يَقولُ الْمَراثى » . فَقُلْتُ لَهُ : نَعَمْ ، جُعِلْتُ فِداكَ قَدْ شَهِدْتُ بَعْضَ ما تَصِفُ . فَقالَ : « الْحَمْدُ للَّهِ الَّذى جَعَلَ فِى النّاسِ مَنْ يَفِدُ إلَيْنا وَ يَمْدَحُنا وَ يَرْثى عَلَيْنا وَ جَعَلَ عَدُوَّنا مَنْ يَطْعَنُ عَلَيْهِمْ مِنْ قَرابَتِنا أوْ مِنْ غَيْرِهِمْ يُهَدِّدونَهُمْ وَ يُقَبِّحونَ ما يَصْنَعونَ « 1 » .
ايضاً در صفحهء 38 نقل مىكند :
هامش
( 1 ) . [ به من خبر رسيده كه در نيمهء شعبان گروهى از نواحى كوفه و مردمى ديگر بر سر مزار حسين عليه السلام مىآيند و نيز زنانى كه براى آن حضرت نوحهگرى مىكنند و عدهاى قرآن مىخوانند و پارهاى حوادث كربلا را بيان مىكنند و دستهاى نوحهگرى مىكنند و گروهى ديگر مرثيه مىخوانند . عرض كردم : فدايت شوم ، آرى من نيز پارهاى از آنچه فرمودى ديدهام . فرمود : سپاس خداى را كه در ميان مردم گروهى را قرار داد كه به نزد ما مىآيند و ما را مىستايند و براى ما مرثيه مىخوانند ، و دشمنان ما را كسانى قرار داد كه بر ايشان خرده مىگيرند از خويشان ما يا غير آنها ، آنان را تهديد مىكنند و اعمال ايشان را زشت مىشمرند . ]