خودزيانى و خودفراموشى
يادم هست در حدود هجده سال پيش در جلسهاى خصوصى كه آياتى از قرآن كريم را تفسير مىكردم ، براى اولين بار به اين نكته برخوردم كه قرآن گاهى تعبيرات خاصى در بارهء برخى از آدميان به كار مىبرد از قبيل « خودزيانى » يا « خودفراموشى » يا « خودفروشى » . مثلًا مىفرمايد :
قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
« 1 » .
همانا خود را باخته و معبودهاى دروغين از دستشان رفته است .
يا مىفرمايد :
قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
« 2 » .
بگو زيان كرده و سرمايه باخته آن است كه خويشتن را زيان كرده و خود را
هامش
( 1 ) . اعراف / 53 .
( 2 ) . زمر / 15 .