فقط اين است كه مطلب را به گوش مردم برسانند و همين كافى است ؟ به چشم مردم ابلاغ شده باشد كافى است ؟ نه ، بالاتر از ابلاغ به حس و ابلاغ به چشم يا گوش مثلًا ، ابلاغ به عقل و فكر است ؛ يعنى مطلب را آنچنان بيان كردن كه تا عقل نفوذ كند . آنچه كه به چشم انسان مىآيد كافى نيست كه عقل هم بپذيرد . آنچه كه به گوش انسان مىرسد كافى نيست كه عقل هم بپذيرد . آن ابزارى كه يك پيام را به عقل مىرساند ، صوت يا شكل يا كتابت نيست ، چيز ديگر است . عقل دروازهء خودش را بسته است و جز با ابزار و مَركب برهان و استدلال و به تعبير قرآن « حكمت » پيامى را در خودش نمىپذيرد . پيغمبران مىخواهند سخن خودشان را در درجهء اول به عقلها ابلاغ كنند . اگر مىبينيد مسيحيت بر ضد اين سخن قيام كرده است و مىگويد كار ايمان با عقل ارتباط ندارد ، اين در اثر تحريف مسيحيت است . مسيح اصلى هرگز چنين سخنى نمىگويد . مسيح اصلى نه تثليث گفت و نه بعد از اينكه ديد تثليث با هيچ عقلى جور در نمىآيد و عقل دروازهء خودش را بر روى تثليث بسته است و به هيچ وجه راه نمىدهد گفت : ايمان حسابش از عقل جداست ، منطقهء ايمان براى عقل منطقهء ممنوعه است ، عقل حق مداخله ندارد ! اين مربوط به تحريف مسيحيت است .
هيچ پيغمبرى چنين سخنى نمىگويد . ولى قرآن - كه آنچه حقيقت است از همهء پيغمبران ، در آن آمده است با اضافاتى - مىگويد :
« ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ . »
« 1 » .
اولين چيزى كه بيان مىكند حكمت است : مردم را به راه پروردگارت بخواناى داعى الى اللَّه .
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً . »
« 2 » .
تو را فرستادهايم كه گواه اين امت باشى ( حالا گواه به هر معنا كه بخواهد باشد كه
هامش
( 1 ) نحل / 125 .
( 2 ) احزاب / 45 .