نظر مرحوم آخوند
اين ، چهار بيان بود براى اينكه حركت نمىتواند صورت منوع براى اجسام جوهرى باشد و بنابراين بايد به صورت يك امر عرضى و خارج از وجود اجسام وجود داشته باشد .
مرحوم آخوند در پايان اين چهار بيان مىگويد : « هذا غاية ما قيل فى هذا المقام » اين منتهاى سخنى است كه در اين باب گفته شده است ، و بعد اضافه مىكند : « و ستسمع كلاماً فيه تنوير القلب » عن قريب سخنى خواهيم گفت كه قلب شما را روشن كند ؛ يعنى اين حرف را ابطال مىكنيم . مانعى ندارد كه حركت به يك اعتبار منوع جواهر باشد و اصلًا نوعيت جوهرها به حركت باشد ، به بيانى كه در « فى حكمة مشرقيه » خواهيم گفت و در جاهاى ديگر نيز اين مطلب بيان خواهد شد .