فصل سى و يكم انضباط - مواجب و شمارهء تخمينى سپاهيانى كه ارتش شاه ايران را تشكيل مىدهند -
روش سان ديدن آنها به توسط شاه .
پس از آنكه بطور كلى طبقات مختلف مردمى را كه بخش بزرگى از ارتش ايران را تشكيل مىدهند نشان داديم اكنون با يك نگاه تند به موضوع انضباط ، مواجب و شمارهء فرضى آنها مىپردازيم .
دستهء سپاهيان ايرانى هنگامى كه در حركتاند تقريبا هميشه هزينهء زندگيشان را مردم آن سرزمينى كه آنها از زمينشان مىگذرند مىپردازند . ناظرها به كلانترها يا كدخداهاى هر دهكده يك رسيد براى خوراكهائى كه مصرف شده مىدهند . قاعدة بايد بهاى اين مصارف را به حساب خراج بگذارند و از آن كم نمايند و ليكن چون اين كار به ندرت انجام مىگيرد شهرستانهائى كه گذرگاه سپاهيان ايران مىشوند خود را در چنان حالت رنجى مىبينند كه گوئى دشمن آنجا را اشغال كرده است . هنگامى كه يك خان وارد مىشود به او يك يا چند بستان نشان مىدهند كه چادرهاى خود را در آنجا بزند . غلامان با ديلم و تبر هيچگونه پروائى ندارند كه يك لخت از ديوار محوطهاى را كه معمولا با گل ساخته شده واژگون كنند ، تا آنكه دستهء سپاهيان مانند دشمنى كه با حمله جائى را اشغال مىكند از شكاف ديوار داخل شوند . در تركيه ، ارمنىها دقت دارند كه در خانههاى خود بازشوهاى خيلى كوتاه كار بگذارند تا تركها نتوانند سواره به آن دربيايند . در ايران محوطهها مطلقا در ندارد چون