امامت در قرآن
در جلسهء پيش دربارهء آيهء
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً »
( 1 ) بحث كرديم و عرض كرديم كه قرائن داخلى آيه و هم شواهد خارجى - يعنى اخبارى كه از طرق شيعه و سنى در شأن نزول اين آيه وارد شده است - نشان مىدهد كه اين آيه دربارهء موضوع غدير خم بوده است . چون بحث ما در آيات قرآن در اين زمينه است يعنى آياتى كه شيعه در اين باب استدلال مىكنند ، دو سه آيهء ديگر را نيز كه مورد استدلال علماى شيعه هست عرض مىكنيم براى اينكه درست روشن بشود كه سبك استدلال چيست .
يكى از آن آيات ، آيهء ديگرى است از سورهء مائده و تقريبا شصت آيه بعد از اين آيه . آن آيه اين است :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
( 2 ) .
لازم است مقدمهاى را عرض بكنم تا مفاد اين آيه را توضيح بدهم . اين مقدمه ،
هامش
( 1 ) . مائده / 3 .
( 2 ) . مائده / 67 .