تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 912

مساهمون:

ص٩١٢
سيد - العياذ بالله - مشروب بخورد ، غير از اينكه شراب خورده يك كار ديگر هم كرده و آن اين است كه چون منسوب به پيغمبر و ذرّيّهء پيغمبر است ، هتكى هم از پيغمبر كرده است . كسى كه مىبيند فرزند پيغمبر اينطور علنى بر ضد پيغمبر عمل مىكند ، در روح او اثر خاصى پيدا مىشود . در اين آيات ضميرها همه مؤنث است :
« لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ »
. معلوم است كه مخاطب ، زنهاى پيغمبرند . بعد از دو سه آيه يك مرتبه ضمير مذكر مىشود و به همين آيه مىرسيم :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ
( نه عنكنّ )
الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
. بعد دو مرتبه ضمير مؤنث مىشود . قرآن هيچ كارى را به گزاف نمىكند . اولا در اينجا كلمهء « اهل البيت » آورده و قبلا همه‌اش نساء النّبى است :
« يا نِساءَ النَّبِيِّ »
. يعنى عنوان نساء النبى تبديل شد به عنوان اهل البيت پيغمبر . و ثانيا ضمير مؤنث تبديل شد به ضمير مذكر . [ اينها ] گزاف و لغو نيست ، لا بد چيز ديگرى است ، مطلب ديگرى مىخواهد بگويد غير از آنچه كه در آيات پيش بوده است . آيات قبل و بعد از اين آيه ، همه تكليف و تهديد و خوف و رجاء و امر است راجع به زنان پيغمبر :
« وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ »
در خانه‌هاى خودتان بمانيد و مانند زمان جاهليت تظاهر به زينت نكنيد . همه‌اش امر است و دستور و تهديد ، و ضمنا خوف و رجاء كه اگر كار خوب بكنيد چنين مىشود و اگر كار بد بكنيد چنان مىشود . اين آيه [ يعنى آيهء تطهير ] بالاتر از مدح است ، مىخواهد مسألهء تنزيه آنها از گناه و معصيت را بگويد . مفاد اين آيه غير از مفاد آيات ما قبل و مابعد آن است . در اينجا مخاطب اهل البيت است و در آنجا نساء النبى . در اينجا ضمير ، مذكر است و در آنجا مؤنث . ولى همين آيه‌اى كه مفاد آن اينهمه با ما قبل و مابعدش مختلف است ، در وسط آن آيات گنجانده شده ، مثل كسى كه در بين صحبتش مطلب ديگرى را مىگويد و بعد رشتهء سخنش را ادامه مىدهد . اين است كه در روايات ما ائمه عليهم السلام خيلى تأكيد دارند كه آيات قرآن ممكن است ابتدايش در يك مطلب باشد ، وسطش در مطلب ديگر و آخرش در يك مطلب سوم . اينكه در مسألهء تفسير قرآن اين قدر اهميت قائل شده‌اند براى همين است . نه تنها روايات و ائمهء ما گفته‌اند كه
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ . . . »
با ما قبل و مابعدش فرق دارد و مخاطب و مضمونش غير از آنهاست و مربوط به همانهايى