چيزها در قرآن يعنى هر چه كه قرآن از آن نهى مىكند ، هر چه كه گناه شمرده مىشود ، مىخواهد گناه اعتقادى باشد يا گناه اخلاقى و يا گناه عملى . اينها رجس و پليدى است . اين است كه مىگويند مفاد اين آيه ، عصمت اهل بيت يعنى منزه بودن آنها از هر نوع آلودگى است .
فرض كنيد ما نه شيعه هستيم و نه سنّى ، يك مستشرق مسيحى هستيم كه از دنياى مسيحيت آمدهايم و مىخواهيم ببينيم كتاب مسلمين چه مىخواهد بگويد . اين جمله را در قرآن مىبينيم ، بعد مىرويم سراغ تاريخ و سنت و حديث مسلمين . مىبينيم نه تنها آن فرقهاى كه شيعه ناميده مىشوند و طرفدار اهل بيت هستند ، بلكه آن فرقهاى هم كه طرفدارى بالخصوصى از اهل بيت ندارند ، در معتبرترين كتابهايشان هنگام بيان شأن نزول آيه ، آن را در وصف اهل بيت پيغمبر دانستهاند و در آن جريانى كه مىگويند آيه در طى آن نازل شد ، على ( ع ) هست و حضرت زهرا و حضرت امام حسن و حضرت امام حسين و خود رسول اكرم . و در احاديث اهل تسنن است كه وقتى اين آيه نازل شد ، امّ سلمه ( 1 ) كه يكى از زنهاى پيغمبر است مىآيد خدمت حضرت و مىگويد :
يا رسول الله ! آيا من هم جزء اهل البيت شمرده مىشوم يا نه ؟ مىفرمايد : تو به خير هستى ولى جزء اينها نيستى . [ مدارك ] اين [ مطلب ] هم يكى و دو تا نيست ، عرض كردم در روايات اهل تسنن زياد است .
همين آيه را ما مىبينيم كه در لابلاى آيات ديگرى است و قبل و بعدش همه دربارهء زنهاى پيغمبر است . قبلش اين است :
« يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ »
( 2 ) اى زنان پيغمبر ! شما با زنان ديگر فرق داريد ( البته نمىخواهد بگويد امتياز داريد ) ، گناه شما دو برابر است زيرا اگر گناهى بكنيد اولا آن گناه را مرتكب شدهايد و ثانيا هتك حيثيّت شوهرتان را كردهايد ، دو گناه است ، كار خير شما هم دو برابر اجر دارد چون هر كار خير شما دو كار است ، همچنانكه اينكه مىگويند ثواب كار خير سادات و گناه كار شرشان مضاعف است نه از باب اين است كه مثلا يك گناه دربارهء اينها با ديگران فرق دارد ، بلكه بدين جهت است كه يك گناه آنها مىشود دو گناه . به عنوان مثال اگر يك
هامش
( 1 ) . او زنى است كه در ميان ما شيعه فوقالعاده احترام دارد ، بعد از خديجه مجلّلترين زن پيغمبر است . در ميان اهل تسنن هم خيلى محترم است . از نظر آنها بعد از خديجه و عايشه ، امّ سلمه است .
( 2 ) . احزاب / 32 .