اشتباه كرد ، بعد خودش گفت : « انّ لى شيطانا يعترينى » يك شيطانى است كه گاهى بر من مسلط مىشود و من اشتباهاتى مىكنم ، و يا عمر در فلان جا اشتباه و خطا كرد و بعد گفت اين زنها هم از عمر فاضلتر و عالمترند .
مىگويند وقتى كه أبو بكر مرد ، خاندان او و از جمله عايشه - كه دختر أبو بكر و همسر پيغمبر بود - گريه و شيون مىكردند . صداى شيون كه از خانهء أبو بكر بلند شد ، عمر پيغام داد كه به اين زنها بگوييد ساكت شوند . ساكت نشدند . دو مرتبه پيغام داد بگوييد ساكت شوند ، اگر نه با تازيانه ادبشان مىكنم . هى پيغام پشت سر پيغام . به عايشه گفتند عمر دارد تهديد مىكند و مىگويد گريه نكنيد . گفت : پسر خطّاب را بگوييد بيايد تا ببينم چه مىگويد . عمر به احترام عايشه آمد . عايشه گفت : چه مىگويى كه پشت سر هم پيغام مىدهى ؟ گفت : من از پيغمبر شنيدم كه اگر كسى بميرد و كسانش برايش بگريند ، هر چه اينها بگريند او معذّب مىشود ، گريههاى اينها عذاب است براى او . عايشه گفت : تو نفهميدهاى ، اشتباه كردهاى ، قضيه چيز ديگرى است ، من مىدانم قضيه چيست : يك وقت مرد يهودى خبيثى مرده بود و كسانش داشتند براى او گريه مىكردند ، پيغمبر فرمود در حالى كه اينها مىگريند او دارد عذاب مىشود . نگفت گريهء اينها سبب عذاب اوست بلكه گفت اينها دارند برايش مىگريند ولى نمىدانند كه او دارد عذاب مىشود . اين چه ربطى دارد به اين مسأله ؟ ! بعلاوه ، اگر گريه كردن بر ميّت حرام باشد ، ما گناه مىكنيم ، چرا خدا يك بىگناه را عذاب كند ؟ ! او چه گناهى دارد كه ما گريه كنيم و خدا او را عذاب كند ؟ ! عمر گفت : عجب ! اينطور بوده مطلب ؟ ! عايشه گفت : بله اينطور بوده . عمر گفت : اگر زنها نبودند عمر هلاك شده بود .
خود اهل تسنن مىگويند عمر در هفتاد مورد ( يعنى در موارد زياد ، و واقعا هم موارد خيلى زياد است ) گفت : « لو لا علىّ لهلك عمر » . امير المؤمنين اشتباهاتش را تصحيح مىكرد ، او هم به خطايش اقرار مىنمود .
پس آنها قائل به چنين امامتى نيستند . ماهيت بحث برمىگردد به اين معنا كه مسلّما وحى فقط به پيغمبر اكرم مىشد . ما نمىگوييم كه به ائمه ( ع ) وحى مىشود .
اسلام را فقط پيغمبر ( ص ) به بشر رساند و خداوند هم آنچه از اسلام را كه بايد گفته بشود ، به پيغمبر گفت . اينطور نيست كه قسمتى از دستورات اسلام نگفته به پيغمبر مانده باشد . ولى آيا از دستورات اسلام نگفته به عموم مردم باقى ماند يا نه ؟ اهل تسنن حرفشان اين است كه دستورات اسلام هر چه بود همان بود كه پيغمبر به صحابهاش
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 847
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٨٤٧