معنوى سرچشمه مىگيرد . انسان با عبوديّت و اخلاص خود عملًا در آن سير مىكند ؛ احياناً در همين دنيا و اگر نه ، در جهان ديگر كه حجاب بر طرف شد همهء مقاماتى را كه طى كرده - كه همان مقامات و مراتب قرب و در نتيجه ولايت است - مشاهده مىنمايد ( 1 ) .
نبوّت و ولايت
حضرت استادنا الاكرم علّامهء طباطبائى ( مدّ ظلّه العالى ) مىفرمايند :
« احكام و نواميس دينى كه يك دسته از آنها همان مقرّرات اجتماعى مىباشند ، در ظاهر يك سلسله افكار اجتماعى مىباشند ، ارتباط آنها با سعادت و شقاوت اخروى ، و به عبارت سادهء دينى با نعمتهاى بهشتى و نقمتهاى دوزخى ، منوط به واقعيّتهايى است كه به واسطهء عمل به آن نواميس و مقرّرات يا ترك آنها در انسان به وجود آمده و در پس پردهء حس ذخيره شده و پس از انتقال وى به نشئهء آخرت و پاره شدن پردهء غفلت و حجاب انّيّت براى انسان ظاهر و مكشوف افتد . . . پس در زير لفافهء زندگى اجتماعى كه انسان با رعايت نواميس دينى بسر مىبرد ، واقعيّتى است زنده و حياتى است معنوى كه نعمتهاى اخروى و خوشبختيهاى هميشگى از آن سرچشمه گرفته و به عبارت ديگر مظاهر وى مىباشند . اين حقيقت و واقعيّت است كه به نام « ولايت » ناميده مىشود . « نبوّت » واقعيّتى است كه احكام دينى و نواميس خدايى مربوط به زندگى را به دست آورده و به مردم مىرساند و « ولايت » واقعيّتى است كه در نتيجهء عمل به فرآوردههاى نبوّت و نواميس خدايى در انسان به وجود مىآيد . » ( 2 )
امام ، حامل ولايت
حضرت معظّم له دربارهء ثبوت ولايت و حامل آن ( امام ) و اينكه جهان انسانى همواره از انسانى كه حامل ولايت باشد ( انسان كامل ) خالى نيست ، مىفرمايند :
هامش
( 1 ) . رجوع به نشريّهء سالانهء مكتب تشيّع ، شمارهء 2 / ص 172 - 180 .
( 2 ) . نشريّهء سالانهء مكتب تشيّع ، شمارهء 2 .