ثلاث لا يغلّ عليهنّ قلب امرئ مسلم : اخلاص العمل للَّه ، و النّصيحة لائمّة المسلمين و اللّزوم لجماعتهم ( 1 ) .
هرگز قلب يك مسلمان نسبت به سه چيز خيانت و ترديد روا نمىدارد : اخلاص نيّت براى خدا ، خيرخواهى براى زعماى مسلمين در راه رهبرى مسلمين ، همراهى با جماعت مسلمين .
على ( عليه السّلام ) در يكى از نامههايش كه در نهج البلاغه ثبت است مىفرمايد :
فانّ اعظم الخيانة خيانة الامّة و افظع الغشّ غشّ الائمّة ( 2 ) .
بزرگترين خيانتها خيانت به جامعه است و شنيعترين دغلبازيها ، دغلبازى با پيشوايان مسلمين است .
زيرا نتيجهء اين دغلبازى عليه مسلمين است . اگر ناخداى يك كشتى آن كشتى را درست هدايت كند و شخصى پيدا شود و آن ناخدا را فريب دهد و كشتى را دچار خطر كند ، تنها به ناخدا خيانت نكرده است ، به همهء سكّان كشتى خيانت كرده است .
در اين جمله نيز كلمهء « امام » به اعتبار رهبرى اجتماعى اطلاق شده است .
در تاريخ مسلمين زياد مىخوانيم كه مسلمانان - حتّى ائمّهء اطهار - خلفاى عصر خود را با كلمهء « امام » خطاب مىكردند . چيزى كه هست امام به اين معنى گاهى امام عدل است و گاهى امام جور و مسلمانان در قبال هر يك از آنها وظايفى دارند . پيغمبر اكرم در حديث مشهورى كه فريقين روايت كردهاند فرمود :
افضل الجهاد كلمة عدل عند امام جائر ( 3 ) .
بالاترين جهاد ، يك سخن حقّ است در برابر يك پيشواى جور .
و همچنين پيغمبر اكرم فرمود :
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 1 / ص 403 .
( 2 ) . نامهء 26 .
( 3 ) . كافى ، ج 5 / ص 60 .