اوست كه مورچهء ضعيف را اين قدر توانا و دانا آفريد و راهيابى در وجود او قرار داد كه سالها بشر مطالعه مىكند و حيرت بر حيرتش مىافزايد .
زندگى مورچه از نظر على ( ع )
على ( ع ) در نهج البلاغه مىفرمايد :
انظروا الى النّملة في صغر جثّتها و لطافة هيئتها لا تكاد تنال بلحظ البصر و لا بمستدرك الفكر ، كيف دبّت على أرضها و صبّت على رزقها .
در كار مورچه دقيق شويد ، ببينيد اين حيوان به اين كوچكى چه جور در روى زمين تكاپو مىكند و دنبال روزى خود مىرود . عشق و الهامى او را هدايت مىكند كه با نقشه و حساب ، روزى خود را تهيّه مىكند و آن را نگهدارى مىكند .
دانشمندان حيوانشناس كه در اين زمينه مطالعاتى كردهاند مىگويند بعضى از مورچهها در بعض صحارى هستند كه براى تهيّهء روزى خود به پيدا كردن دانهها قناعت نمىكنند ، بلكه مزارعى ترتيب مىدهند و قارچ در آن مىكارند و به مصرف غذايى خود مىرسانند . و عجيبتر اينكه مىگويند يك دسته از مورچگان بعضى حشرات را اهلى مىكنند . همان طورى كه انسان ، اسب و گاو و گوسفند را اهلى كرده و از شير آنها استفاده مىكند ، مورچگان هم از يك شيرهء شيرينى كه از اين حشرات مىدوشند استفاده مىكنند .
تنقل الحبّة إلى حجرها و تعدّها في مستقرّها ، تجمع فى حرّها لبردها ، و فى وردها لصدرها .
دانه را به لانهء خود مىبرد و آن را در جاى مناسبى كه فاسد نشود جا مىدهد ، جايى كه رطوبت آن را فاسد نكند ، و حتّى آن را مىشكافد كه سبز نشود و نرويد .
باز دانشمندان حشرهشناس گفتهاند يك طايفه از مورچگان هستند كه داراى زندگانى اجتماعى منظّمى هستند و هر دسته وظيفهاى دارند كه بايد انجام دهند . يك دسته كارگرند كه دانه جمع مىكنند و به لانه مىآورند تا در زمستان سايرين از آن