الكادّ لعياله كالمجاهد فى سبيل اللّه ( 1 ) .
آن كس كه براى ادارهء عائلهء خود ، خويشتن را به رنج مىافكند مانند كسى است كه در راه خدا جهاد مىكند .
18 . ممنوعيّت استثمار : اسلام استثمار ، يعنى بهرهكشى بلاعوض از كار ديگران را به هر شكل و هر لباس ، ناروا و مطرود مىشمارد . براى نامشروع بودن يك كار ، كافى است كه ثابت شود ماهيّت استثمارى دارد .
19 . اسراف و تبذير : مردم بر اموال خود تسلّط دارند ( 2 ) ، ولى اين تسلّط به معنى اين است كه در چارچوبى كه اسلام اجازه داده آزادى تصرّف دارند و نه بيشتر . تضييع مال به هر شكل و به هر صورت ، به صورت دور ريختن ، به صورت بيش از حدّ نياز مصرف كردن ، به صورت صرف در اشياء لوكس و تجمّلهاى فاسدكننده ، كه در زبان اسلام از آنها به « اسراف » و « تبذير » تعبير شده حرام و ممنوع است .
20 . توسعه در زندگى : گسترش دادن به زندگى براى رفاه عائله ( همسر و فرزندان ) مادام كه به تضييع حقّى و يا به اسراف و تبذير و يا به ترك يك تكليف و وظيفه منتهى نشود ، مجاز بلكه ممدوح و مورد ترغيب است .
21 . رشوه : در اسلام رشوه دهنده و رشوهگيرنده به شدّت محكوم و مستحقّ آتش معرّفى شده و پولى كه از اين راه تحصيل مىشود حرام و نارواست .
22 . احتكار : گردآورى ارزاق عمومى و نگه داشتن آنها به منظور بالا رفتن قيمتها و گرانتر فروختن ، حرام و ممنوع است . حاكم شرعى على رغم ميل و رضاى مالك ، آنها را به بازار عرضه [ كرده ] و به قيمت عادلانه به فروش مىرساند .
هامش
( 1 ) . وسائل ، ج 12 / ص 43 ، و در آن بجاى لعياله ، على عياله آمده است .
( 2 ) . « النّاس مسلّطون على اموالهم » .