همه شب در اين گفتگو بود شمع * بديدار او وقت اصحاب جمع
نرفته ز شب همچنان بهرهاى * كه ناگه بكشتش پرى چهرهاى
همى گفت ولى رفت دودش بسر * كه اين است پايان عشق اى پسر
اگر عاشقى خواهى آموختن * بكشتن فرج يا بى از سوختن
مكن گريه بر قبر مقتول دوست * برو خرمى كن كه مقبول اوست
اگر عاشقى سر مشوى از مرض * چو سعدى فرو شوى دست از غرض
فدايى ندارد ز مقصود چنگ * و گر بر سرش تير بارند و سنگ
به دريا مرو گفتمت زينهار * و گر مىروى تن بطوفان سپار
تلاش براى دنيا يا آخرت
امام على عليه السلام مىفرمايد : مردم در دنيا بر دو دستهاند : كسىكه در دنيا براى دنيا كارى كند ، دنيا او را از ياد آخرت باز داشتهاست وى از فقر بازماندگانش در آينده بيمناك است ولى از فقر خود در آينده ايمن است . چنين كسى عمر خود را براى منافع ديگران هزينه مىكند .
دستهى ديگر كسانى هستند كه در دنيا براى آخرت كار مىكنند و دنياى آنها بدون تلاش براى آن مهيا شود و هر دو بهره را با هم مىبرند و هر دو خانه را صاحب هستند . آنان آبرومند نزد خدا مىگردند و از خدا درخواستى ندارند كه خدا از آنان منع كند .
نفس ، فقر ، رضا ، فكر ، بشاشت
امام نيز فرمودهاست : هركس زبانش را مالك نفس خود قرار دهد ، نفس خود را ناچيز قرار دادهاست ، فقر ، زيرك را از بيان استدلال منع مىكند . فقير در وطن خود هم غريب است .
برترين همنشين رضا است . فكر آينهاى صاف است . بشاشت ريسمان دوستى است .
فارابى
فارابى بزرگترين فيلسوف اسلامى است . وى نوشتههاى مهمى در علوم طبيعى ، الهى و موسيقى و غير اينها دارد . او ترك بود و در شهرهاى ترك نشين متولد گشت . وقتى داخل بغداد شد ، عربى بلد نبود . عربى را خوب فرا گرفت و دانشهاى گذشتگان را فرا گرفت . وى زاهدترين مردم بود . فارابى در سال 339 در دمشق از دنيا رفت .
قانون
شارحان قانون شيخ الرييس ابوعلى سينا ، عبارتند از : عزالدين رازى ، قطب الدين مصرى ، افضل الدين محمد الجوينى ، ربيع الدين عبدالعزيز بن عبدالجبار چلبى ،