تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — صفحة 576

مساهمون:

ص٥٧٦
اينك اى فرزند مردگان صداى مرگ را بشنو ، بدان تو هم دوام و بقايى ندارى ، به گذشتگان بنگر كه تعداد و قدرت آنها از تو بيش بود .

زهرا عليها السلام ، سختى دنيا

در احياء العلوم از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل شده‌است كه : جابر مىگويد : پيامبر به خانه دخترش رفت و حضرت زهرا عليها السلام عبايى از پشم شتر بر دوش انداخته بود و گندم آرد مىكرد . رسول خدا او را با اين حال ديد گريه كرد و فرمود : اى فاطمه تلخى دنيا براى شيرينى آخرت بچش ، در همان وقت اين آيه نازل شد
وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى .
« 1 »

فقر

در همان كتاب آمده‌است : عايشه مىگويد : چهل شبانه روز گذشت در خانه رسول خدا آتشى افروخته نشد و چراغى روشن نگرديد . گفتند : با چه روزگار را سپرى مىكرديد ؟ گفت با خرما و آب .

پارسا و عارف

سرى سقطى گفته است : اگر زاهد از خود بگذرد ، از دنيا نصيبى نبرد و چون عارف به خود بپردازد ، از دنيا لذتى نبيند .

پارسايى ، دنيا

يحيى بن معاذ گويد : دنيا چون عروس است ، خواننده‌ى آن آرايشگر آن است . زاهد با زهد خودش روى دنيا را سياه مىنمايد و موى او را مىكند و لباسش را پاره مىنمايد . عارف به خدا مشغول است و به دنيا اعتنايى ندارد .

رخسار معشوق

شد شهره‌ى عشق از پرستيدن من * اين بود سزاى پند نشنيدن من خوش مىشود از ديدن روى تو دلم * چندانكه دل تو خوش ز ناديدن من
نظامى
جهان غم نيرزد به شادى گراى * نه از بهر غم كرده‌اند اين سراى جهان از پى شادى و دلخوشى است * نه از بهر بيداد و محنت كشى است نبايد به خود بر ستم داشتن * نبايد به خود درد و غم داشتن
هامش
( 1 ) - ضحى ، 5 .