نور
در كتاب فتوحات مكى در باب شصت و نه كه مخصوص بيان اسرار نماز است ، آمدهاست :
نور جميع ستارگان از خورشيد است و در كتاب هياكل سهروردى ، همين مطلب آمدهاست و گفته شدهاست خورشيد جرمى است كه به همه اجرام نور مىدهد و از آنها نور نمىگيرد .
محقق دوانى در شرح اين سخن گويد : اين دلالت مىكند كه نور جميع ستارگان از خورشيد است . اين نظريه ديدگاه برخى از برجستگان فلسفه است .
كاتب اين حروف گويد : اين سخن درست است ، من مىگويم اين سخن درستى است ولى من با مخالفانش حرفهايى دارم كه مىتوانيد آن را از لابلاى كشكول ببينيد . مثنوى در مسألهاى حرف گذشته را تأييد مىكند و ما آن را در جلد دوم كشكول آوردهايم .
نور مىگرداند اين استارها * جمله از خورشيد و اين ديوارها
چاپلوسى
در نهجالبلاغه آمدهاست : در راه عبور امام اميرالمؤمنين عليه السلام تا صفين ، دهقانهاى منطقه « انبار » پيشاپيش امام مىدويدند و او را همراهى مىكردند . امام فرمود : چه كارى است مىكنيد ؟ گفتند : از آداب ماست كه اميران خود را چنين تعظيم مىكنيم . امام فرمود : به خدا اين كار شما نفعى به حال اميران شما ندارد ، شما هم در دنيا و هم در آخرت خود را به زحمت مىاندازيد . چه مشقتهايى است كه در پى آنها عذاب و عقاب باشد و چه سودمند است آسايشى كه در پى آن ايمنى از آتش باشد .
چگونگى بيان صلوات
قطب راوندى در شرح شهاب مىنويسد : بهتر اين است كه در صلوات ( صلى الله عليه و آله ) بگوييم ( صلى اللَّه عليه و على آله ) ، چرا كه عطف بر ضمير مجرور بدون تكرار حرف جر ضعيف است ، ولى اگر بگويند صلى اللَّه على محمد ، بهتر است بگويند صلى على محمد و آل محمد و حرف جر تكرار نشود ، چرا كه كلام يك جمله است .
من مىگويم كلام در صورت اول هم يك جمله است ، زيراكه « وآله » در موضع نصب است و « و » به معناى مع مىباشد . اين مطلب را كفعمى در حاشيه مصباح آوردهاست .
دو ركعت نماز
از اشعار منسوب به امام على عليه السلام است كه : دو ركعت نماز بهخاطر تقرب خدا به جا آور . هر وقت آسوده بودى ، اگر خواستى بيهوده بگويى به جاى آن خدا را تسبيح كن .