در سخاوت به كودكان ماند * بدهد زود و زود بستاند
بحث ادبى
انّ با دو معمولش ( اسم و خبر ) اگر بجاى مصدر به كار رود ، همزه آن مفتوح مىشود و در غير اين صورت مكسور است . هر جا هر دو وجه جايز باشد ، هر دو جايز است . در آغاز صله ، كسر انَّ لازم است . البته دغدغهاى براى من پيش آمدهاست چون آنجا هم مىشود مصدر به جاى آن قرار گيرد . مثلًا وقتى مىگويى جاء الذى انه قائم مىگويى جاء الذى قيامه ثابت ، از سوى ديگر برخى نحويين هر دو وجه را تجويز كردهاند .
ثناى بى جا
در برخى كتابهاى آسمانى آمدهاست كه : در شگفتم از كسىكه چون ثنايش كنند به چيزى كه در وى نيست ، خوشحال مىشود . و چون بدى او گويند به چيزى كه در او هست ، ناراحت مىشود .
فرزدق
گويند : فرزدق به زياد بن عجم كه مشغول سرودن شعر بود ، گذشت و گفت : اى ختنه ناكرده ، باز سخن آرايى كنى ؟ زياد گفت : عجله كردى در بيان خبرى كه مادرت به تو دادهاست . فرزدق گفت : پاسخى بىجواب است .
گزش
در كتاب درةالغواص نقل شده كه حيوان اگر از دم نيش بزند ، مانند زنبور و عقرب گزيدن آن را لسع گويند و اگر از دندان بگزد ، مانند سگ و ديگر درندگان ، گزيدن آن را نهس گويند و اگر با دهان بگزد ، مانند مار ، گزش آن را لدغ گويند .
معلول
قاضى يحيى بن اكتم گويد : به عليل ، معلول گويند و اين اشتباه است ، چرا كه معلول كسى است كه علل را بياشامد و آن شراب دوم است ، پس بايستى مفعول از علت را معل گويند .
تأثير كودكى
حكيمى گويد : آنكه در كودكى هر جا دوست دارد مىنشيند ، در بزرگى هر جا دوست ندارد خواهد نشست .
سخن راست
حكيمى گويد : سخن درست جواب ندارد .