تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — صفحة 336

مساهمون:

ص٣٣٦
گفت : فرزندم چه شده تو را ، كسى را كشته‌اى ؟ ربيع گفت : آرى . مادرش گفت : چه كسى است تا از صاحبانش بخواهم تو را ببخشند ، به خدا اگر بدانند تو در چه حال هستى تو را مىبخشند ، ربيع گفت : مادرم ، خودم را كشته‌ام .

اخلاص

سهل گويد : اخلاص آن است كه حركت و سكون بنده براى خدا باشد . نيز گفته است : اخلاص سخت‌ترين چيزى است بر نفس ، چرا كه نفس بهره‌اى از آن ندارد . * ديگرى گفته : اخلاص در عمل آن است كه صاحبش در دنيا و آخرت عوض آن را نخواهد . * محاسبى گفته است : اخلاص آن است كه بنده در معامله‌اش با خدا ، كسى را دخيل ننمايد . * ديگرى گفته است : اخلاص دوام مراقبت و فراموش كردن همه‌ى بهره‌هاست . * ابن جنيد نيز گفته است : اخلاص تصفيه عمل از كدورتهااست .

دعا ، لقمه حلال

يحيى بن معاذ گفته است : اطاعت خدا ، گنجينه‌اى از گنجهاى خداست ، كليد آن دعا و دندانه‌هايش لقمه حلال است .

شكر

از بشر حافى پرسيدند : از كجا مىخورى ؟ گفت : از همانجا كه شما مىخوريد . البته آنكه مىخورد و مىگريد مانند كسى نيست كه مىخورد و مىخندد .

محبت

يكى از عارفان گفته است : اگر محبت به آخر برسد و كامل شود از محب و محبت اثرى نمىماند .

پارسايى

كسى به عارفى گذشت كه سبزى و نمك مىخورد . گفت : آيا از دنيا به‌همين خشنود هستى ؟ عارف گفت : مىخواهى تو را راهنمايى كنم به كسىكه به كمتر از اين خشنود است ؟