9 . 10 . احمد بن هلال كرخى عبرتائى
9 . 11 . محمد بن على بن بلال ( بلالى )
اين دو تن با وجود سابقه وكالت براى امام عسكرى عليه السّلام ، در عصر غيبت صغرا در معارضه با دومين سفير ، به دروغ مدعى نيابت از سوى ناحيه مقدّسه گشته و لذا ملعون و مطرود واقع شدند . از اينرو شيخ طوسى نام آنها را هم در بخش وكلاى مذموم ، و هم در بخش مدعيان دروغين بابيّت ذكر كرده است . 6319712 خ 0 47 خ قبلا به تفصيل درباره اين دو شخصيت سخن گفتيم .
9 . 12 . ابو بكر ، محمد بن احمد بن عثمان بن سعيد بغدادى
9 . 13 . أبو دلف ، محمد بن مظفر كاتب مجنون
« ابو بكر بغدادى » ، برادرزاده « محمد بن عثمان عمرى » سفير دوم ، و از جمله مدعيان كاذب نيابت و از معاصران سفير دوم ، سوم و چهارم و پس از وى بوده است . سابقه انحراف وى به زمان عمويش ، يعنى سفير دوم ، باز مىگردد . از همينرو است كه سفير دوم ، روزى ، هنگامى كه وى وارد جمع شيعيان شد و آنان در حال نقل روايات ائمه عليهم السّلام بودند ، به جماعت حاضران گفت : « سكوت كنيد ! چرا كه اين شخص تازه وارد از شما نيست » .
به نظر مىرسد « ابو بكر بغدادى » دعوى نيابت را پس از رحلت عمويش ( سفير دوم ) مطرح كرده و به معارضه با سومين سفير ، يعنى « حسين بن روح » برخاسته باشد ؛ چرا كه از روايت شيخ طوسى چنين استفاده مىشود كه سفير دوم در وصيت خود از روى تقيّه ، نام برادرزادهاش ( ابو بكر بغدادى ) را نيز ذكر كرده بود ! و همين امر موجب سوء استفاده وى از اين وصيت شد ! ابن عيّاش گويد : روزى با « ابو دلف مجنون » درباره « ابو بكر بغدادى » به گفتگو نشستم ؛ او گفت : آيا مىدانى به چه علت ، سيد و مولاى ما - قدس الله روحه و قدّس به - ( مرادش ابو بكر بغدادى بود ) بر « ابو القاسم حسين بن روح » و بر غير او ، فضل و برترى داشت ؟ ! گفتم : خير . گفت : زيرا « ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى » نام وى را در وصيتش بر نام « حسين بن روح » مقدّم داشت ! ابن عيّاش گويد به او گفتم : پس به اين ترتيب ، منصور عباسى نيز مىبايست افضل از مولايمان ، ابو الحسن امام موسى