مكتب « خطّابيّه » ، و از ادامهدهندگان راه « أبو الخطاب » بود . 9119712 خ 0 34 خ او در عصر امام هادى عليه السّلام انحراف خود را آشكار ساخت ، و براى خود ، مدعى نبوت ، و براى امام هادى عليه السّلام مدعى ربوبيّت شد ! و خود را فرستاده و رسول از جانب آن حضرت معرفى نمود !
از جمله ديگر عقايد او ، اعتقاد به تناسخ و اباحه نكاح محارم ، و نكاح مردان بود ! و آن را درباره مفعول ، نشانه تواضع و تذلّل و فروافتادگى ! و درباره فاعل ، يكى از شهوات و طيّبات مىدانست ! ! ! روزى « ابو زكريّا يحيى بن عبد الرحمن بن خاقان » او را در عيان مشاهده كرد كه غلامش را بر پشت دارد ! و هنگامى كه او را مورد عتاب قرار داد ، وى در پاسخ گفت : « اين ، از جمله لذّات ، و نشانه تواضع و ترك تجبّر در راه خدا است ! » . 0219712 خ 0 35 خ
جالب آن است كه برخى از رجال عالىرتبه منسوب به حكومت وقت عباسى ، همچون « محمد بن موسى بن حسن بن فرات » كه از خاندان معروف « بنو فرات » و پدر « على بن فرات » ( متوفى 312 ق ) وزير « المقتدر بالله » عباسى ( 295 - 320 ق ) بود 1219712 خ 0 36 خ و از سال 299 ق تا سه سال وزارت داشت ، 2219712 خ 0 37 خ وى را حمايت و تقويت مىكردند ! لذا اين فرقه به « نميرية الفراتية » نيز معروف شده است . 3219712 خ 0 38 خ به سبب اينگونه عقايد باطل و رفتارهاى زشت و شنيع ، امام هادى عليه السّلام وى را همراه با برخى ديگر از منحرفان آن عصر ، همچون « ابن باباى قمى » و « فارس بن حاتم قزوينى » مورد لعن قرار داد . 7219712 خ 0 39 خ
« محمد بن نصير » در عصر امام عسكرى عليه السّلام خود را در رديف شيعيان و اصحاب آن حضرت قرار داد ؛ و سرانجام پس از رحلت آن بزرگوار و بعد از هلاكت « ابو محمد حسن شريعى » كه در برابر سفير دوم مدعى بابيّت شده بود ، دعوى دروغين بابيّت سر داد ! كه مىتواند نشانه وحدت رويّه و فكر اين دو تن باشد . وى بدين سبب مورد لعن و طرد « ابو جعفر عمرى » واقع گشت . غالب شيعيان نيز با توجه به شناختى كه نسبت به سابقه زشت و كثيف وى ، و همچنين حقانيت سفارت « ابو جعفر عمرى » داشتند ، از وى كناره گرفته و لعن و تبرّى خود از او را به تبع سفير دوم اعلام داشتند ؛ و كار وى به فضاحت و رسوايى كشيد ! هنگامى كه لعن وى توسط « ابو جعفر عمرى » آشكار شد و اين خبر به گوش او رسيد ، به قصد فريب سفير دوم و تعطيف قلب او ، و اعتذار دروغين از وى ، راهى ديدار با او شد ! ولى « ابو جعفر عمرى » وى را راه نداد ؛ و لذا او مأيوسانه بازگشت و تا آخر عمر بر همان حالت طرد و لعن و رسوايى به سر برد ! 8219712 خ 0 40 خ
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 697
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٦٩٧