تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 647

مساهمون:

ص٦٤٧
كرده‌ايم ؛ و اخبار مربوط به رحلت او صحيح است » ؛ و امام عليه السّلام بدين‌وسيله ، اموال را از او طلب فرمود ؛ ولى او در پاسخ نوشت : « اگر پدرت نمرده ، كه چيزى از اين اموال به تو تعلق ندارد ؛ و اگر چنان‌كه گفته مىشود ، مرده باشد نيز به همين ترتيب ! زيرا او مرا به دادن اموال به تو امر نكرده ! و كنيزان را نيز آزاد كرده و با آنان ازدواج كرده‌ام » . 7788712 خ 0 11 خ بنا به برخى روايات ، وى سرانجام موفق به توبه شد و اموال را به نزد امام رضا عليه السّلام ارسال داشت ؛ و بنابر خوابى كه ديده بود ، به همراه دو پسرش از كوفه خارج و به حير ( كربلا ) رفت و تا آخر عمر در آن‌جا به عبادت مشغول بود و همان‌جا مرد و دفن شد و فرزندانش به كوفه بازگشتند ! 8788712 خ 0 12 خ ديگر از سران واقفه كه جزو وكلاى امام كاظم عليه السّلام نيز بوده ، « احمد بن ابى بشر سرّاج » است . آنچه مىتواند به عنوان دليلى بر وكالت وى براى امام رضا عليه السّلام تلقى شود ( گرچه مفيد يقين نيست ) روايت شيخ طوسى از « حسين بن احمد بن حسن بن على بن فضّال » است . وى نقل كرده كه : شيخى از اهل بغداد ، به نزد عمويم ، « على بن حسين بن فضال » آمده و با او گفتگو و شوخى مىكرد . روزى به او گفت : در دنيا بدتر از شما شيعيان يافت نمىشود ! عمويم گفت : چرا ، خدا تو را لعنت كند ؟ گفت : من همسر دختر « احمد بن أبى بشر سراج » هستم ؛ وى به هنگام وفات ، به من گفت : ده هزار دينار از اموال موسى بن جعفر عليه السّلام در نزد من بود ؛ و پس از رحلت آن حضرت ، از دادن آن اموال به پسرش ، على بن موسى عليه السّلام ، خوددارى كردم ؛ با اين مدّعا كه موسى بن جعفر عليه السّلام نمرده است ! شما را به خدا ، مرا از آتش خلاص كنيد و آن اموال را به على بن موسى الرضا عليه السّلام بازگردانيد ! داماد « احمد بن ابى بشر » گويد : ما حتى حبّه‌اى از آن اموال را نيز به « على بن موسى عليه السّلام » تحويل نداديم و او را رها كرديم تا به آتش دوزخ درافتد ! و وقتى در اصل اين مذهب امثال اويند ، چگونه مىتوان بر روايات اينان اعتماد نمود ؟ ! 9788712 خ 0 13 خ اين روايت ، گرچه صريح در وكالت وى نيست ولى از آن‌جا كه سران واقفه معمولا جزو وكلاى امام كاظم عليه السّلام بوده‌اند ، وجود اموال در دست « احمد بن ابى بشر » قرينه‌اى قوى بر وكالت او مىتواند بود ؛ به خصوص كه وى تصريح مىكند كه اين اموال از آن امام كاظم عليه السّلام و در دست من امانت بوده است . نكته جالب توجه در اين روايت آن‌كه ، وى قبل از وفات از كرده‌اش پشيمان شده و در صدد توبه برمىآيد .