جماعت مزبور نيز به احترامش برخاستند . فرداى آن روز نيز مجددا صحنه دو روز پيش تكرار مىشود و آن جوان به ذكر دعاى امام سجاد عليه السّلام در سجودش در محل زير ناودان در حجر اسماعيل مىپردازد ! سپس رو به « محمد بن قاسم » كرده و مىگويد : « اى محمد بن قاسم ! تو ان شاء الله ، بر ( طريق ) خير قرار دارى » ( و محمد بن قاسم بعدها همواره اين جمله را تكرار مىكرد ) ؛ سپس برمىخيزد و داخل طواف مىشود ! و اين در حالى بوده كه تمامى جمع حاضر به الهام الهى تمامى آنچه را آن جوان از دعاها بيان كرده بود حفظ مىشوند ! ولى از اينكه درباره نام و نسب و خصوصيت وى سخن گويند و پرسش نمايند كاملا غافل بودهاند ! تا آخر آن روز كه به ياد آن صحنه مىافتند ؛ و در اين هنگام ، « ابو على محمودى » ، كه در آن جمع حضور داشت ، مىگويد : « اى قوم ! آيا آن جوان را شناختيد ؟ به خدا قسم او صاحب زمان شما است » ؛ و هنگامى كه آن جماعت دليل اين سخن را از او مىپرسند ، مىگويد : « من هفت سال دعا كرده و از خداوند خواستهام كه موفق به رؤيت صاحب الزمان عليه السّلام بشوم ! »
چند روز بعد در شام روز عرفه ، آن جماعت مجددا آن جوان را مشاهده مىكنند ! و هنگامى كه « ابو نعيم محمد بن احمد انصارى » از آن ميان درباره نسبش سؤال مىكند ، پاسخ مىدهد ، كه : وى فردى علوى است ، و هر سال پياده حج مىگزارد ! در حالى كه به گفته ابو نعيم ، اثر پياده روى هرگز بر او آشكار نبود ! محمودى گويد : پس از آنكه به مزدلفه رفتيم و بر فراق او غمناك بودم ، شب را بر اين حال خوابيدم و در عالم رؤيا پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را ديدم كه فرمود : « اى أبا أحمد مطلوب خود را ديدى ! » عرض كردم : « اى سيد من ! مراد شما چه كسى است ؟ » فرمود : « آنكه در شام ديروز مشاهده كردى صاحب زمان تو بود ! » هنگامى كه وى اين جريان را براى همراهان تعريف مىكند ، او را به خاطر تأخير در تعريف جريان ملامت مىكنند ! ( چرا كه اميد داشتهاند در آن مكان مجددا آن جوان را ببينند ) و او پاسخ مىدهد كه تا زمان نقل جريان ، به كلى آن را فراموش كرده بوده است ! 4168712 خ 0 611 خ عظمت مقام معنوى « أبو على محمودى » ، علاوه برآنچه گذشت ، از روايت كشّى درباره نيّت جالب او در حجهاى متعدّدش آشكارتر مىشود . در اين روايت ، از « فضل بن هشام هروى » نقل شده كه وى از « محمودى » درباره تعداد سفرهاى حجّش سؤال مىكند ! « محمودى » از پاسخ دقيق اجتناب كرده و فقط مىگويد : « خداوند خير بسيارى مرا روزى
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 574
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥٧٤