صدوق تصريح به اين دارد كه « حسن بن نضر » از اهل قم بوده است ، منطقه وكالت و فعاليت وى نيز مشخص مىشود .
7 . 4 . 61 . ابو على محمد بن احمد بن حمّاد مروزى محمودى
شيخ طوسى نام وى را در رديف اصحاب امام هادى عليه السّلام برشمرده 4068712 خ 0 601 خ و نام پدرش را جزو اصحاب امام جواد عليه السّلام و امام عسكرى عليه السّلام ذكر كرده است ؛ 5068712 خ 0 602 خ اما با توجه به روايت كشّى ، معلوم مىشود كه پدر وى در عصر امام جواد عليه السّلام درگذشته است . 6068712 خ 0 603 خ و لذا اينكه شيخ طوسى « احمد بن حماد محمودى » با كنيه « ابو على » را جزو اصحاب امام عسكرى عليه السّلام ذكر كرده ، صحيح به نظر نمىرسد ؛ چرا كه اولا ، روايات كشّى دلالت بر آن دارد كه لقب « محمودى » و كنيه « أبو على » از آن فرزند ، يعنى « محمد بن احمد بن حماد » است ؛ 7068712 خ 0 604 خ و ثانيا ، در تعارض بين قول شيخ طوسى و كشّى ، قول كشّى مقدم است .
تأملى در مجموعه رواياتى كه درباره « ابو على محمودى » نقل شده ، روشن مىسازد كه وى در حدود يك قرن ، با معاصرت و مصاحبت با چهار امام آخر شيعيان و وكالت از جانب آنان ، داراى شخصيتى ستودنى و قابل توجه است ! روايت ياد شده از كشّى ، كه دلالت بر درگذشت پدر وى در عصر امام جواد عليه السّلام دارد ، بر مصاحبت و ارتباط وى با امام جواد عليه السّلام نيز دلالت دارد . بر طبق اين روايت ، پس از درگذشت « احمد بن حمّاد » ، امام جواد عليه السّلام طى نامهاى به فرزندش ، « محمد بن احمد » ، هم پدر و هم پسر را مورد تمجيد قرار داده و فرمود : « پدرت ، كه خداى از او و تو راضى باد ، درگذشت ؛ در حالى كه در نزد ما در حالتى نيكو و پسنديده قرار داشت ؛ و تو نيز دور از چنين حالتى نيستى ! » 8068712 خ 0 605 خ
با توجه به لقب « مروزى » ، مشخص مىشود كه وى از اهالى ناحيه مرو بوده است . از اينرو احتمالا حضور وى در مرو باعث شده كه امام عسكرى عليه السّلام در توقيعش به « اسحاق بن اسماعيل نيشابورى » دستور قرائت توقيع براى « محمودى » را نيز صادر فرمايد . در بخشى از اين توقيع ، كه متضمّن نكات عديدهاى ، از جمله اعلام وكالت « ابراهيم بن عبده نيشابورى » است ، آمده كه : « اى اسحاق ! نامه ما را براى بلالى بخوان ؛ چرا كه او مورد وثوق و امين و داناى نسبت به وظايفش مىباشد ؛ و آن را همچنين بر « محمودى » بخوان كه اطاعت وى از ما ستودنى است ؛ و هنگامى كه وارد بغداد شدى آن