به دست عمرى مىرسد كه در آن ، « احمد دينورى » مأمور شده بود تا همه اموالى را كه به همراه آورده به « أبو جعفر محمد بن احمد بن جعفر قطّان قمى » تحويل دهد . از اينرو او به همراه عمرى به منزل قطّان رفته و اموال را تحويل مىدهد و سپس عازم حج و از آنجا رهسپار ديار خود مىگردد . 6658712 خ 0 564 خ اين روايت حاكى از آن است كه در سالهاى اوليه غيبت ، « محمد بن احمد قطان » يكى از وكلاى اصلى و دستياران ارشد سفير اول و دوم در بغداد بوده ، و گاه خود ناحيه مقدّسه مستقيما دستور مراجعه نزد وى و تحويل وجوه شرعى به او را صادر مىكرده است .
چنانكه در اين روايت مشاهده مىشود ، لقب « قطّان » نيز همچون لقب « عطّار » درباره « محمد بن احمد بن جعفر قمّى » به كار رفته است ! اين لقب از آنرو به وى داده شده بود كه وى به صورت ظاهر و براى پوشش فعاليتهايش در سازمان وكالت ، به شغل پنبه فروشى مىپرداخت و وجوه شرعى و نامههاى شيعيان و امام عليه السّلام را در ميان محمولههاى پنبه دريافت و يا ارسال مىكرد . 7658712 خ 0 565 خ روايت شيخ طوسى گوشهاى از فعاليتهاى او را در قالب پنبه فروشى روشن مىسازد . بنابراين روايت كه ( از « ام كلثوم » ، دختر ابو جعفر عمرى ، سفير دوم ، نقل شده ) گروهى از شيعيان قم ، مقدارى از وجوه شرعى را توسط نمايندهاى به بغداد فرستادند . هنگامى كه فرد فرستاده اموال را به سفير دوم تحويل داد و قصد بازگشت داشت ، سفير گفت : « چيزى باقى مانده كه تحويل ندادهاى ، آن كجا است ؟ ! » آن مرد پس از چند روز جستوجو و عدم دستيابى به آن چيز ، مأيوسانه به نزد سفير بازگشت ؛ و سفير به وى خبر داد كه دو پارچهى سردانى ( سردان جزيره بزرگى در ناحيه مغرب است و احتمالا پارچههاى منسوب به اين جزيره مراد است ) كه فلان بن فلان ارسال داشته ، در نزد فلان بن فلان القطّان ( مراد محمد بن احمد بن جعفر قطّان است ) مىباشد كه با محموله پنبه به او تحويل دادى ! و دستور داد كه به نزد « قطّان » رفته و آن محمولهاى را كه رويش چنين و چنان نوشته شده باز كند ، و آن دو پارچه در گوشهاى از آن محموله است ! آن مرد نيز طبق دستور به نزد « قطّان » رفته و پس از گشودن محموله ياد شده ، با كمال تعجب آن دو پارچه را در بين پنبهها و آميخته با آنها مشاهده نمود و سريعا آنها را نزد عمرى آورده و تحويل داد و گفت كه براى محفوظ ماندن ، آن دو پارچه را در ميان پنبهها نهاده بوده و فراموش كرده بود ! در ادامه اين روايت آمده كه اين مرد ، در
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 558
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥٥٨