شرايط سخت سياسى به حداقل رسانده شود . به اين ترتيب ، تأكيد امام عليه السّلام بر حفظ نظم و عدم هرج و مرج در امور سازمان و همينطور تقليل مراجعات مستقيم وكلا به نزد امام عليه السّلام و تأكيد بر ارتباطات كتبى ، همه براى انصراف توجه حكومت عباسى از فعاليتهاى سازمان وكالت برنامهريزى شده بود . در راستاى همين برنامه بود كه امام عليه السّلام در مقابله با « فارس بن حاتم قزوينى » جانب احتياط را رعايت نمود ؛ يعنى ابتدا بهطور محدود و براى خواص از وكلا و سران شيعه لعن و عزل و طرد وى را اعلام نمود و در پى ادامه اعمال انحرافآميز فارس ، لعن وى را به عموم شيعيان اعلام كرد . 8885712 خ 0 181 خ
همين رويّه را در عصر امام عسكرى عليه السّلام به خوبى ملاحظه مىكنيم . اهتمام آن جناب نيز بر دور نگهداشتن فعاليتهاى سازمان وكالت از حوزه زيرنظر حاكميت عباسى بود . 9885712 خ 0 182 خ
مؤاخذه « داوود بن اسود » از سوى امام عسكرى عليه السّلام به دليل بىاحتياطى و انجام فعلى كه ممكن بود موجب لو رفتن فعاليتهاى مخفى سازمان شود در همين راستا است . وى از طرف امام عليه السّلام مأمور بود چوب مدّورى را كه در داخل آن نامههايى براى « عثمان بن سعيد عمرى » ، باب امام عليه السّلام ، جاسازى شده بود به وى برساند . در مسير حركت در كوچهاى تنگ از كوچههاى سامرّا ، با سقّايى مواجه مىشود كه مشك آب را روى قاطرى نهاده و در حركت بوده است . داود بن اسود كه از محتواى درون چوب بىاطلاع بود ، با آن چوب ضربهاى به مركب سقّا مىزند تا حركت كند و راه باز شود ، ولى بر اثر شكستن چوب مزبور ، نامههاى جاسازى شده در ميان آن بيرون مىريزد و فرد سقّا نيز شروع به دشنامگويى به داود و مولايش مىكند . داود بن اسود كه انتظار چنين صحنهاى را نداشته به سرعت نامهها را جمع و در آستينش پنهان و به بيت امام عليه السّلام مراجعه مىكند . در آنجا عيسى ، خادم حضرت را مشاهده مىكند كه در كنار « باب ثانى » ايستاده و به محض مشاهده داوود به وى مىگويد : « مولايت ، كه خداوند عزيزش گرداند ، مىفرمايد : چرا قاطر را با چوب زدى و آن را شكستى ؟ عرض كردم : من از محتويات چوب مطلع نبودم .
فرمود : نيازى به انجام عملى نداشتى كه مجبور به عذرخواهى دربارهاش شوى ؛ مبادا ديگر مثل اين عمل از تو سر زند ، و اگر كسى دشنامگويى كرد به راه خود برو و آنچه را بدان مأمور شدهاى انجام بده و مبادا در صدد پاسخ گفتن به كسى كه ما را دشنام مىگويد
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 220
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٢٢٠