حركت مىكند . در سر راه وارد « قرميسين » مىشود و ضمن ملاقات با « احمد بن حسن مادرانى » ، وى نيز هزار دينار به همراه چيزهايى ديگر به وى مىدهد تا به باب حضرت حجت عليه السّلام تحويل دهد . پس از ورود به بغداد ، مواجه با ادعاى كذب بابيّت حضرت حجّت از سوى دو نفر به نامهاى « اسحاق احمر » و « باقطانى » مىشود . پس از فحص و بررسى درمىيابد كه باب حضرت حجت ، « عثمان بن سعيد » است و پس از ملاقات ، وى را به خلاف آن دو نفر ، فردى متواضع و با وضعى ساده مىيابد . از اين رو مسأله اموال را با وى در ميان گذاشته و با ارشاد او به سرّمن رأى مىرود . در آنجا نامه حضرت حجت عليه السّلام را دريافت مىكند كه در آن توضيحات كافى نسبت به مشخصات اموال داده شده بود و ضمنا به وى امر شده بود كه اموال را در بغداد به عمرى تحويل دهد ؛ لذا وى به بغداد بازمىگردد و پس از تحويل اموال به دينور رفته و بشارت اين واقعه را به مردم دينور مىرساند . 4025712 خ 0 272 خ
اين نقل حاكى از وجود جوّ قوى تشيع در دينور و قرميسين ، و وجود سابقه ارتباط بين مردم اين مناطق با سازمان وكالت ، و همينطور تقويتكننده احتمال وكالت « احمد بن محمد دينورى » در دينور يا اردبيل و وكالت « احمد بن حسن مادرانى » در قرميسين است .
اينكه مردم دينور حدود شانزده هزار دينار از وجوه شرعى را جمع كرده و منتظر كسى بودند كه آنها را به امام عليه السّلام برساند ، حاكى از آشنايى آنان با روند كار در سازمان وكالت است . چنانچه اينكه به محض برخورد با احمد بن محمد دينورى ، با مسرّت تمام او را صالح براى اين كار مىيابند ، مؤيد احتمال وكالت او است . بهعلاوه ، اينكه در قرميسين « احمد بن حسن مادرانى » نيز هزار دينار به همراه اموالى ديگر به وى تحويل مىدهد ، احتمال وكالت احمد بن حسن را تقويت مىكند ؛ 5025712 خ 0 273 خ چرا كه بعيد است اين اموال ، وجوه شرعى شخص وى بوده باشد . از اين رو مىتوان احتمال داد كه وى وكيل مقيم در قرميسين بوده و از احمد بن محمد به عنوان واسطهاى مطمئن براى رساندن اموال به دست باب امام عليه السّلام استفاده كرده است .
شاهد ديگر بر وجود جوّ تشيع در دينور و رابطه اين ديار با دفتر سازمان وكالت ، جريانى است كه راوندى نقل مىكند . وى از « احمد بن ابى روح » نقل كرده كه زنى از اهالى دينور ، به لحاظ تديّن و ورعى كه در ابن ابى روح سراغ داشته ، كيسه درهم مهر
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 126
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص١٢٦