با توجه به وجود سابقه تشيع در اين منطقه ، سازمان وكالت نيز در ارتباط با آن قرار داشته است ؛ گرچه در منابع سخن زيادى در اينباره به چشم نمىخورد . از اين رو بعيد نيست شيعيان منطقه قزوين با وكلاى ديگر مناطق جبال ، همچون همدان و قم مرتبط بوده باشند . البته با توجه به برخى شواهد ، وجود ارتباط بين آنان و كارگزاران سازمان وكالت در عصر امامين عسكريين عليهما السّلام و عصر غيبت ، قطعى است .
يكى از وكلاى معروف امام هادى عليه السّلام « فارس بن حاتم قزوينى » است . وى از دستياران و وكلاى آن حضرت در سامرّا و واسطه بين شيعيان مناطق جبال و آن حضرت بوده است . 2815712 خ 0 250 خ . با اين حال ، با توجه به قزوينى بودنش ، وكالت وى در ناحيه قزوين ، پيش از انتقال به سامرّا محتمل است . به هر حال در اينكه وى در سامرّا محل رجوع شيعيان و وكلاى قزوين و مناطق جبال براى تحويل اموال و وجوه شرعى بوده است ، ترديدى نيست . در آن زمان ، وكلاى مناطق مختلف يا از طريق وى و يا « على بن جعفر همانى » ، ديگر وكيل برجسته امام هادى عليه السّلام در سامرّا ، وجوه شرعى را به محضر امام عليه السّلام ارسال مىداشتند .
فارس رفته رفته راه انحراف را در پيش گرفت و با على بن جعفر به نزاع و تخاصم برخواست و موجب دلسردى و تنش و ناراحتى در جامعه شيعه شد . امام هادى عليه السّلام در اين مسأله جانب على بن جعفر همانى را گرفته و از وكلاى خود در مناطق مختلف خواستند كه براى ارتباط خود با ايشان ، و ارسال وجوه شرعى ، از طريق فارس بن حاتم استفاده نكنند ؛ ولى در همان دستور العمل ، با روشنبينى آشكار ، به وكلاى خود تأكيد كردند كه اين دستور ايشان را محرمانه نگاه داشته و از تحريك فارس خوددارى كنند . 3815712 خ 0 251 خ
راز اين دستور امام آن بود كه فارس مردى متنفّذ و كانال ارتباطى اصلى ميان امام و شيعيان مناطق جبال ( بخش مركزى و غربى ايران ) بود كه وجوه شرعى خود را معمولا از راه او براى امام عليه السّلام مىفرستادند .
در همين زمان ، يكى از وكلاى قزوين به نام « على بن عمرو عطار » به همراه اموالى از قزوين وارد سامرّا شد . از آنجا كه وى معمولا اموال را به فارس تحويل مىداد ، « عثمان بن سعيد عمرى » كه مسئوليت امور سازمان را به عهده داشت « على بن عبد الغفار » را مأمور كرد تا فردى مورد اطمينان را نزد على بن عمرو بفرستد و او را از وضعيت فارس ،
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 122
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص١٢٢