تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧

[ بخشش امام و عهده‌دار شدن هزينهء خانواده‌هايى را در مدينه ]

إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
« 1 » قرآن كريم بارها دربارهء بخشش به مستمندان ، تأكيد كرده و به مسلمانان تعليم داده است كه اين بخشش بايد بخاطر خدا باشد . بر گيرندهء صدقه منّتى نهاده نشود كه منت نهادن و يا آزار كردن مستمند اجر صدقه را ضايع ميسازد « 2 » آيه‌اى كه عنوان اين فصل است ميگويد صدقه را پنهان از چشم مردمان دادن براى شما بهتر است . على بن عيسى از ابن عايشه روايت كند از مردم مدينه شنيدم كه مىگفتند : ما صدقه پنهانى را هنگامى از دست داديم كه على بن الحسين در گذشت « 3 » و مفيد از ابن اسحاق روايت كند كه : در مدينه چندين خانوار بودند كه معاش آنان مىرسيد و نميدانستند از كجاست . چون على بن الحسين بجوار پروردگار رفت آن كمك‌ها بريده شد « 4 » . شب هنگام انبان‌هاى نان را بر پشت خود برمىداشت و بخانهء مستمندان مىرفت و مىگفت : صدقه پنهانى آتش غضب پروردگار را خاموش مىكند . برداشتن اين انبانها بر پشت او اثر نهاده بود و چون بجوار پروردگار رفت بهنگام شست و شوى آن
هامش
( 1 ) . اگر صدقه‌ها را آشكارا دهيد سخت نيك است و اگر پنهانش داريد و به مستمندان دهيد براى شما بهتر است ( بقره : 271 ) ( 2 ) . بقره : 264 ( 3 ) . كشف الغمه ج 2 ص 78 و ص 101 . مناقب ج 4 ص 153 . صفة الصفوة ج 2 ص 54 ( 4 ) . ارشاد ج 2 ص 148 و نگاه كنيد به كشف الغمه ج 2 ص 77 و ص 92 . مناقب ج 4 ص 153 و نگاه كنيد به خصال ص 616 و اعلام الورى ص 262 .