22 - و معاذ اللّه أن * ألوي عن الحبل المتين
23 - و اساوي بين مفضا * ل و مفضول ضنين
24 - بين من قال : أقيلو * ني و من قال : سلونى « 1 »
21 - و براى من علم تو كه شاهد راز درونى و نهفته من است كافى است .
22 - و پناه مىبرم به خدا كه از ريسمان محكم خدا اعتراض كنم .
23 - و بين كثير الفضل و فاقد فضل و متهم را مساوى و برابر بدانم .
24 - و ميان كسىكه مىگفت مرا « واگذاريد » ( ابو بكر ) و كسىكه مىگفت « از من بپرسيد » ( حضرت على ( ع ) ) يكسان بدانم .
* * *
رثاى مسلم بن عقيل :
1 - أ المسلم بن عقيل قام الناعي ؟ * لمّا استهلّت أدمع الأشياع
2 - مولى دعاه وليّه و امامه * فأجاب دعوته بسمع واع
3 - حفظ الوداد لذي القرابة فاقنتى * شرفا على الأهلين و الأتباع
4 - أفديه من حرّ نقي طاهر * ماض العزيمة ساجد ركّاع
5 - أفديه من بطل كمي ماجد * جمّ الوفا ندب طويل الباع
6 - لهفي لمسلم و الرّماح تنوشه * لا بالجزوع لها و لا المرتاع
1 - آيا براى مسلم بن عقيل وقتىكه اشك شيعيان سرازير شد قاصد مرگ برخاست .
2 - آقايى كه ولى و امامش او را خواند و او دعوت او را به گوش جان اجابت كرد .
3 - دوستى را براى صاحب خويشاوندى حفظ كرد و شرافتى را براى اهل و پيروان خود برگزيد .
4 - مرد آزاد پاك و پاكيزهاى را كه داراى عزم راسخ بود و همواره ساجد و راكع بود فدا بشوم .
5 - من به فداى مرد شجاع و دلير و بزرگوارى كه بسيار وفا داشت .
6 - دلم براى مسلم به درد آمد در وقتىكه نيزهها به او اصابت كرد و او نه جزع كرد و نه ترسيد .
7 - حتّى إذا ظفرت به عصب الخنا * من بعد معترك و طول نزاع
8 - جائوا به نحو اللّعين فغاظه * بالقول من ثبت الجنان شجاع
9 - و الى ابن سعد بالوصيّة مبطلنا * أفضى فأظهرها بلؤم طباع
10 - و هوى من القصر المشوم مهلّلا * و مكبرا تجلو صدى الأسماع
11 - لهفى لسيف من سيوف « محمّد » * عبث الفلول بحدّه القطّاع
12 - لهفى لمزج شرابه بنجيعه * لهفى لمسقط ثغره اللمّاع
7 - تا آنگاه كه باندهاى بدنام بعد از ميدان كارزار و نزاع طولانى بر او غلبه كردند .
8 - و او را نزد ابن زياد ملعون آوردند و مسلم با سخنى كه از قلب محكم و شجاعش تراوش مىكرد او را به خشم آورد .
هامش
( 1 ) - همان ؛ ص 15 و 16 .