28 - خانوا مواثيق النبي و أجّجوا * نيران حرب حرّ هالن يصطلى
29 - يا صاحب الأعراف يعرض كلّ * مخلوق عليه محققا أو مبطللا
30 - يا صاحب الحوض المباح لحزبه * حلّ و يمنعه العصاة الضّلا
31 - يا خير من لبّى و طاف و من سعي * و دعا و صلّى راكعا و تنفّلا
26 - سوگند مىخورم به خداى بخشنده قسم راستى كه اگر فرعونها و طاغوتهاى اول نبودند .
27 - قلب محمّد درباره نوهاش مضطرب و پريشان نمىشد و قلب على هم از مصيبت فرزندش به درد نمىآمد .
28 - خيانت كردند پيمانهايى را كه با پيامبر بستند و آتشى جنگى افروختند كه هرگز شعلهى آن خاموش نشود .
29 - اى صاحب اعراف اى كسىكه بر او هر مخلوقى خواه حق باشد خواه باطل عرضه مىشود .
30 - اى صاحب حوض كوثرى كه براى حزبش مباح و حلال است و از آن گناهكاران گمراه را منع مىكند .
31 - اى بهترين كسىكه لبيك گفت و طواف كرد و سعى نمود و دعا كرد و نماز خواند و در حال ركوع صدقه داد .
* * *
قصيده پنجم :
1 - حتّى قضي و هو مظلوم و قد ظلم * الحسين من بعده و الظلم متّصل
2 - من بعد ما وعدوه النصر و اختلفت * إليه بالكتب تسعى منهم الرّسل
3 - فليته كفّ كفّا عن رعايتهم * يوما و لا قرّبته منهم الإبل
4 - قوم بهم نافق سوق النفاق و من * طباعهم يستمد الغدر و الدّخل
5 - تاللّه ما وصلوا يوما قرابتة * لكن إليه بما قد ساؤه وصلوا
1 - تا آنكه حسن ( ع ) از دنيا رفت و او مظلوم بود و بعد از او به حسين ظلم كردند و ستم كردند و ستم متصل بود .
2 - از بعد از آنكه او را وعدهى يارى دادند و نامهها به سوى او نوشته و قاصدها رفتوآمد مىكردند .
3 - پس اى كاش نگه مىداشت دست خود را روزى از رعايت ايشان و شترى از ايشان نزديك او نمىشد .
4 - مردمى كه بازار نفاق به ايشان گرم و پرخريدار بود و از سرشتشان تقلّب و فريب دريافت مىشد .
5 - قسم به خدا كه يك روز قرابت و خويشاوندى او را صله نكرد ولى به كسانىكه بدى به آنها كردند ، صله نمودند .
6 - و حرّموا دونه ماء الفرات و لل * كلاب من سعة في وردها علل
7 - و بيّتوه و قد ضاق الفسيح به * منهم على موعد من دونه العطل
8 - حتّى إذا الحرب فيهم من غد كشفت * عن ساقها و ذكّى من و قدها شعل
9 - تبادرت فتية من دونه غرر * شمّ العرانين ما مالوا و لا نكلوا
10 - كأنّما يجتنى حلوا لأنفسهم * دون المنون من العسّالة العسل
6 - و آب فرات را بر او حرام كردند و براى سگها راههاى وسيعى براى ورود به فرات بود .
7 - و او را نگه داشتند در حالىكه زمين بر او تنگ شده بود و از ايشان بر وعدهاى كه از پيش داده بودند .
8 - تا وقتىكه جنگ در ميان ايشان از بامداد از پاى آن پرده برداشت و از روشن كردن آن شعلههايى افروخت .
9 - جوانان روشنضميرى از پيش روى او كه بزرگمنش بودند ، پيشى گرفتند نه ميل به دنيا كردند و نه عهدشكنى