أمان أو چهار ماه است « 1 » .
در أحاديث بسيار از طرق خاصه وعامه منقول است كه : يك نام أمير المؤمنين عليه السّلام در قرآن « اذان » است كه فرموده است
وَأَذانٌ مِنَ اللَّهِ
زيرا كه آن حضرت اعلامكننده بود از جانب خدا ورسول اين احكام را بسوى أهل مكة « 2 » .
وشيخ طبرسى روايت كرده است كه : در روز أول ماه ذيحجه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم أبو بكر را با سورهء براءه بسوى مكة فرستاد ، پس جبرئيل نازل شد بر آن حضرت كه ادا نمىكند از تو مگر تو يا مردى از تو ، پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام را طلبيد وفرستاد از عقب أبو بكر تا در منزل « روحا » در روز سوم به أو رسيد وسوره را از أو گرفت ودر روز عرفه ونحر بر مردم خواند « 3 » .
وسيد ابن طاووس به سندهاى معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : چون رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فتح مكة نمود خواست كه بار ديگر تأكيد حجت بر ايشان بكند ومرتبهء ديگر ايشان را بسوى دين خدا دعوت نمايد ، پس نامهاى بسوى ايشان نوشت وايشان را از عذاب الهى ترسانيد واز عقوبات دنيا وعقبى بر حذر فرمود ووعده فرمود ايشان را به عفو واميدوار مغفرت حق تعالى گردانيد ايشان را ، وآيات أول سورهء براءه را نوشت كه بر ايشان بخوانند ، پس عرض كرد بر جميع أصحاب خود كه آن نامه را ببرند وبر ايشان بخوانند وهمگى تثاقل ورزيدند وامتناع از آن نمودند پس أبو بكر را طلبيد كه أو را بفرستد ، در آن حال جبرئيل نازل شد وگفت : يا محمد ! ادا نمىكند از جانب تو رسالت تو را مگر مردى كه از تو باشد .
پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : خبر داد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه حق تعالى چنين وحى فرستاده ومرا با نامه ورسالت خود بسوى أهل مكة فرستاد وأهل مكة حال ايشان
هامش
( 1 ) . مجمع البيان 5 / 4 ؛ تفسير طبري 6 / 306 .
( 2 ) . معاني الأخبار 298 ؛ تفسير فرات كوفي 159 و 160 ؛ تفسير قمى 1 / 282 ؛ تفسير الدر المنثور 3 / 211 ؛ شواهد التنزيل 1 / 304 .
( 3 ) . مصباح المتهجد 613 ؛ اقبال الاعمال 2 / 36 .