شهيد شد « 1 » .
وشيخ طبرسى به سند موثق از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه :
حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم پيش از آنكه به خيبر برود عمرو بن اميهء ضمرى را به رسالت فرستاد به نزد نجاشي پادشاه حبشه وأو را به اسلام دعوت نمود وجعفر واصحابش را از أو طلبيد ، چون نامهء حضرت به أو رسيد مسلمان شد وبراي جعفر واصحابش تهيهاى نيكو مهيا كرد وجامهها وخلعتهاى فاخر به ايشان بخشيد وايشان را در دو كشتى سوار كرده به جانب مدينه فرستاد ، پس در روز فتح خيبر جعفر به خدمت حضرت رسيد « 2 » .
كلينى وشيخ طوسي وابن بابويه وديگران به سندهاى حسن بلكه صحيح روايت كردهاند از حضرت صادق عليه السّلام ودر تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام بعضي مذكور است كه :
در روز فتح خيبر خبر قدوم جعفر به پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم رسيد پس حضرت فرمود : نمىدانم كه به كداميك از اين دو نعمت شادتر باشم ، به فتح خيبر يا به آمدن جعفر ؟ پس بزودى جعفر پيدا شد وچون نظر حضرت بر أو افتاد برخاست - وبه روايت امام حسن عسكرى عليه السّلام دوازده گام أو را استقبال كرد - پس أو را در برگرفت وگريست وميان دو ديدهاش را بوسيد وفرمود : اى جعفر ! مىخواهى تو را عطائي بكنم ؟ مىخواهى چيزى بزرگ به تو بخشم ؟
ومكرر چنين مىفرمود ؛ دنيا طلبان صحابه گمان كردند كه حضرت مال بسيارى يا مملكتي يا ولايتي به أو خواهد بخشيد ، پس همه گردنها كشيدند كه ببينند حضرت چه چيز به أو عطا مىفرمايد ، حضرت فرمود : نمازى تو را تعليم مىكنم كه هرگاه بكنى گناهان تو آمرزيده شود ، واگر هر روز بكنى براي تو بهتر باشد از دنيا وآنچه در دنياست ، وهر كه بكند تو در ثواب أو شريك باشى . پس نماز جعفر كه مشهور ودر كتب مذكور است تعليم أو فرمود « 3 » .
هامش
( 1 ) . مجمع البيان 5 / 122 . ونيز رجوع شود به دلائل النبوة 4 / 263 - 264 .
( 2 ) . إعلام الورى 101 ، ودر آن « عمرو بن اميهء ضميري » مذكور شده است .
( 3 ) . كافى 3 / 465 ؛ تهذيب الأحكام 3 / 186 ؛ من لا يحضره الفقيه 1 / 552 وروايت در آن از امام باقر عليه السّلام مىباشد ؛ خصال 484 كه سند روايت در آن از امام حسن عسكرى عليه السّلام مىباشد . ونيز رجوع شود به بحار الأنوار 88 / 204 - 211 .