خنك بود ايشان را گردن مىزدند وحضرت مبالغه مىفرمود كه در آن سه روز ايشان را آب شيرين وطعام نيكو مىدادند ومىفرمود : نيكو سلوك كنيد با ايشان ؛ تا آنكه همه را كشتند ، پس حق تعالى اين آيات را در اين قضية فرستاد
وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً . وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيارَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ وَأَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَكانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً
« 1 » يعنى :
« وخدا فرود آورد آنان را كه معاونت كردند احزاب را از گروه أهل كتاب از قلعههاى ايشان وافكند در دلهاى ايشان ترس از پيغمبر ولشكر أو وگروهى را از ايشان مىكشيد ، وأسير مىكنيد وبه بندگى مىگيريد گروهى را ، وميراث داد به شما زمين ايشان وخانههاى ايشان وأموال ايشان را ، وزمينى را كه هنوز طي نكردهايد آن را وبه تصرف شما درنيامده است - يعنى خيبر يا ملك پادشاهان عجم وروم وساير بلاد كه در اسلام فتح شد - وخدا بر همه چيز تواناست » « 2 » .
ودر قرب الإسناد از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در جنگ بنى قريظة فرمود براي تميز ميان بالغ ونابالغ پشت زهار ايشان را ببينند ، پس هر كه موى درشت بر زهارش روئيده بود أو را مىكشتند ، وهر كه نروئيده بود أو را به أطفال ملحق كرده به بندگى مىگرفتند « 3 » .
وشيخ طبرسى روايت كرده است كه : حضرت بعضي از سباياى ايشان را با سعد بن زيد به نجد فرستاد واسلحه وأسب از براي مسلمانان خريد « 4 » ؛ وگويند : از زنان ايشان « عمره دختر خناقه » را حضرت خود برداشت « 5 » ، وبعضي « ريحانه » گفتند « 6 » .
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب : 26 و 27 .
( 2 ) . تفسير قمى 2 / 192 .
( 3 ) . قرب الإسناد 133 ؛ تهذيب الأحكام 6 / 173 .
( 4 ) . مجمع البيان 4 / 352 .
( 5 ) . ارشاد شيخ مفيد 1 / 113 .
( 6 ) . مغازى 2 / 520 ؛ سيرهء ابن هشام 3 / 245 .