وباز علي بن إبراهيم از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : گروهى از خويشان نزديك بشير گفتند : بيائيد برويم به نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وبا أو سخن بگوئيم در باب بشير وعذر أو را روا گردانيم كه أو برى است از آنچه نسبت به أو مىدهند ، چون آمدند وحضرت اين آيات را بر ايشان خواند برگشتند بسوى بشير وگفتند : استغفار وتوبه كن از كردار زشت خود ؛ أو گفت : بخدا سوگند كه ندزديده است آنها را مگر لبيد ! پس حق تعالى اين آية را فرستاد
وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَإِثْماً مُبِيناً
« 1 » « وهر كه كسب كند گناه صغيره يا كبيره پس تهمت كند به آن گناه ، بىگناهى را ، پس برداشته است بهتان وگناه هويدائى را » ، پس حضرت فرمود : حق تعالى فرستاد در حق خويشان بشير كه براي عذر أو به خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آمده بودند اين آية را
وَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَكانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً
« 2 » « اگر نه فضل خدا بود بر تو ورحمت أو هرآينه قصد كرده بودند گروهى از ايشان كه تو را گمراه كنند وگمراه نمىكنند مگر خود را ، وضرر نمىتوانند رسانيد به تو هيچ چيز ، وفرستاد خدا بر تو قرآن وحكمت را وآموخت تو را آنچه نمىدانستى وفضل خدا بر تو بزرگ است » . چون اين آيات در حقّ بنى أبيرق نازل شد ورسوا شدند بشير گريخت وبه مكة رفت واظهار كفر خود نمود ومرتد شد ، ودر آنجا نيز به دزدى رفت وديوار بر سرش آمد وبه جهنم واصل شد ، پس حق تعالى اين آية را در شأن أو فرستاد
وَمَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَساءَتْ مَصِيراً
« 3 » « هر كه عداوت ومخالفت كند با رسول بعد از آنكه ظاهر شود بر أو راه حق وپيروى كند غير راه مؤمنان را ، واگذاريم أو را به آنچه
هامش
( 1 ) . سورهء نساء : 112 .
( 2 ) . سورهء نساء : 113 .
( 3 ) . سورهء نساء : 115 .