هر دو وزير ومعين وياور آن حضرت بودند بر رواج اسلام ومؤنس آن حضرت بودند در شدائد .
شيخ طوسي از ابن عياش روايت كرده است كه : وفات أبو طالب در بيست وششم ماه رجب بود « 1 » .
وقطب راوندى روايت كرده است كه : وفات أبو طالب در آخر سال دهم بعثت بود وبعد از آن به سه روز خديجة وفات يافت وحضرت آن سال را « عام الحزن » ناميد يعنى سال اندوه « 2 » .
وابن بابويه روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم داخل شد بر خديجة در وقتي كه أو متوجه سراى باقي بود وفرمود : بر ما گران است آنچه به تو مشاهده مىكنيم اى خديجة ، چون برسى به هووهاى خود سلام مرا به ايشان برسان .
عرض كرد : كيستند آنها يا رسول اللّه ؟
فرمود : مريم دختر عمران ، كلثوم خواهر موسى ، آسيه زن فرعون كه اينها در بهشت با تو زوجهء من خواهند بود .
خديجة عرض كرد كه : مبارك باد يا رسول اللّه « 3 » .
ومشهور آن است كه در هنگام وفات ، عمر خديجة شصت وپنج سال بود ، وحضرت أو را در « حجون » دفن كرد وخود داخل قبر شد وأو را سپرد « 4 » .
وكلينى به سند حسن از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون أبو طالب به رحمت حق واصل شد جبرئيل بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نازل شد وگفت كه : يا محمد ! از مكة بيرون رو كه اكنون تو را در مكة ياورى نيست ؛ وقريش شوريدند بر آن حضرت پس
هامش
( 1 ) . مصباح المتهجد 749 .
( 2 ) . قصص الأنبياء راوندى 317 . ونيز رجوع شود به كشف الغمة 1 / 16 .
( 3 ) . من لا يحضره الفقيه 1 / 139 .
( 4 ) . كشف الغمة 2 / 136 ؛ الإصابة 8 / 103 .