وبه سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه أمير المؤمنين عليه السّلام گفت :
حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : حق تعالى خلقي نيافريده است كه أفضل باشد از من وگرامىتر باشد نزد أو از من ، عرض كردم : يا رسول اللّه ! تو بهترى يا جبرئيل ؟ فرمود : يا علي ! بدرستى كه حق تعالى تفضيل داده است پيغمبران مرسل را بر ملائكهء مقرّبان ومرا فضيلت داده است بر جميع پيغمبران وبعد از من تو را وامامان بعد از تو را فضيلت داده است بر ملائكة وجميع خلق ، وبدرستى كه ملائكة خدمتكاران ما وخدمتكاران محبّان مايند ، يا علي ! آنها كه حامل عرشند وآنان كه در دور عرشند تسبيح وتحميد پروردگار خود مىگويند وطلب آمرزش مىنمايند براي آنان كه ايمان آوردهاند به ولايت ما ، يا علي ! اگر ما نمىبوديم نمىآفريد خدا آدم را ونه حوّا ونه بهشت ونه دوزخ ونه آسمان ونه زمين را ، چگونه بهتر نباشيم از ملائكة وحال آنكه ما پيشى گرفتيم بر ايشان بسوى معرفت پروردگار خود وتسبيح وتهليل وتقديس أو زيرا كه أول چيزى كه حق تعالى خلق كرد أرواح ما بود پس گويا گردانيد ما را به توحيد وتحميد خود ، پس ملائكة را خلق كرد وچون ايشان أرواح ما را يك نور ديدند وعظمت نور ما را مشاهده كردند ونور ما را بسيار عظيم شمردند ما « سبحان اللّه » گفتيم تا ملائكة بدانند كه ما خلق مربوب خدائيم وحق تعالى منزّه است از صفات ما وساير مخلوقات ، پس ملائكة به تسبيح ما تسبيح گفتند وحق تعالى را از صفات ما منزّه دانستند ، وچون عظمت شأن ما را مشاهده نمودند ما « لا اله الّا اللّه » گفتيم تا ملائكة بدانند كه ما بندههاى خدائيم وما را از خدائى بهرهاى نيست وبغير خدا ديگرى مستحقّ پرستيدن نيست ، وچون ملائكة بزرگى ما را مشاهده كردند ما « اللّه أكبر » گفتيم تا ملائكة دانستند خدا از آن بزرگتر است كه كسى بزرگوارى تواند يافت مگر به بندگى أو ، وچون عزت وقوّت ما را در ملكوت أعلى مشاهده كردند ما گفتيم « لا حول ولا قوة الّا باللّه » ملائكة دانستند كه حول وقوّت مخصوص خدا است ، وچون ملائكة مشاهده كردند نعمتهاى خدا را بر ما ودانستند كه حق تعالى أطاعت ما را بر همهء خلق واجب گردانيده است گفتيم « الحمد للّه » تا ملائكة بدانند كه خدا از ما مستحقّ شكر وثنا است به سبب نعمتها كه به ما كرامت فرموده است ، پس ملائكة گفتند « الحمد للّه »
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 748
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٤٨